A Perfect Man (2013)

Ambivalent.

Mooi om de stad, de stad waarvan ik hou, en die hier op haar mooist in beeld is. Soms mooi, als de Brouwersgracht. Soms ranzig, als de Albert Cuyp tegen sluitingstijd, als de vis niet meer heel vers is. Soms lelijk, door de goedkope nieuwbouw die elk overgebleven gaatje vult. Mooi door de warmte van de warme buurt. Lelijk door de cliches, de coffeeshops, de te bekende Nederlandse acteurs die een boerenkool-en-spruitjeslucht achterlaten.

Het verhaal neemt ons mee door een kapotte relatie, waarvan de vraag is of daar iets van waarde in zat, of er iets aan te redden viel. En wat dat dan was. Jammer dat het verhaaltje van Janneke van der Camp zo doorzichtig is, dat het mysterie niet wat beter gebruikt wordt. Toch op het randje voldoende voor de intrige die zich ontspint, maar net niet venijnig genoeg. Misschien had het subplotje met Katie Carr wat meer ruimte moeten krijgen, en had haar irritante lachje achterwege moeten blijven.

Zoals het is is als de stad. Je moet haar aanvaarden, liefhebben om wat ze is. Zo ook deze film.

Een film die eigenlijk al in 2001 uitgebracht moest worden.

De officiële titel luidde destijds: "Dial 9 for Love." Later werd dit aangepast naar "Men Are Dogs." De filmproductiemaatschappij besloot zich terug te trekken, en men beschikte over onvoldoende geld om de film af te maken. Regisseur Kees Van Oostrum besloot om een aantal studenten een ruwe versie te laten zien, en uitvoerend producent Gary W. Wilkes aan het project te verbinden. Het eindresultaat verscheen 12 jaar later onder deze huidige titel: A Perfect Man (2013)

Amsterdam wordt mooi in beeld gebracht. De cast is goed samengesteld. Vooral de Amerikaanse acteur Liev Schreiber met onze eigen Huub Stapel en Renée Soutendijk. Schreiber die we vooral beter kennen uit Scream 2 (1997) en Scream 3 (2000). Toch werd ik onvoldoende emotioneel meegesleept in het verhaal.

2,5 *