Bleed (2016)

Pretty damn good. Ik ben de eerste om toe te geven dat dit debuut van Rhamy niet al te origineel en/of spectaculair is, maar voor de allesvreters in dit genre is het een bijzonder welkom tussendoortje. Grootste probleem zal zijn dat het een beetje all over the place is qua ideeën. Mensen die zoekende zijn naar een écht spannende ghost flick zullen bedrogen uitkomen. Wie voor de gore aanschuift eveneens. Op veel manieren te vergelijken met We Are Still Here (2015) , maar mist net dat extra (bloederige) randje om dat niveau te bereiken.

Qua regie zit het in ieder geval wel goed. Heeft netjes naar zijn genregenoten gekeken en pakt het stijlvol en beheerst aan. Hoewel het absoluut een grote bende aan ideeën is - die geen van allen ECHT volledig wordt benut -, is het mede daarom wel een boeiende zit. Je blijft je toch redelijk lang afvragen waar hij nou precies heen wilt.. en achteraf weet ik het nog niet zo goed. Wat mij betreft een positief iets, want het bevalt beter dan het zoveelste middle of the road broeisel dat de reeds bewandelde paden weer eens naïef betreedt.

Laatste half uur biedt enkele toffe setpieces, die er vooral zijn omdat het oog ook iets wilt. Uiteindelijk vertelt hij op een heel omslachtige manier het bekende verhaal van een dorp met gekkies die op zoek zijn naar hun 'chosen one' om te offeren. Waarbij de grootste verrassing waarschijnlijk is dat Rhame het aandurft om de protagonist (& co) om te brengen. Voordeel van de twijfel met 3.5*. Blijf liever met het gevoel achter dat er meer in had gezeten, dan wanneer ik naar een regisseursdebuut kijk en het gevoel heb dat hij spijtig genoeg al aan z'n plafond zit. Bij Rhame is duidelijk het eerste het geval, dus zie nog graag nieuw werk van hem tegemoet!

Een plaatselijke legende vormt de aanleiding voor een ghosthunt. Scary shit. Althans tot ver over de helft. Tot die tijd zien we een prima horror met mysterie, spanning en goede schrikeffecten.

De setting is een oude slooprijpe gevangenis met hokjes en gangen. Een perfect decor om benauwenis en claustrofobie op te roepen. Gelegen op het platteland met bos en merkwaardige bewoners. Elementen die zorgen voor een extra ongemakkelijk sfeertje.

Het spanningsniveau is heel behoorlijk. Tot ver over de helft, zogezegd. Helaas knapt de spanningsboog enigszins bij het bekijken van de slotscenes. Die zijn tamelijk voorspelbaar en voelen geforceerd en ongeinspireerd aan. Alsof Rhame het een beetje beu was en er snel een punt achter wilde zetten.

Het acteerwerk is trouwens goed. Een erg belangrijk onderdeel. Het kan een horrorfilm maken of breken, vind ik. In geloofwaardigheid, althans.

De film laat de kijker achter met vraagtekens. En ja, waarom ook niet. Prima toch. Geen voorgekauwd gedoe, maar eigen interpretatie. Hou ik van.