La Perra (1967)

Er bestaan er tientallen van : exploitation films met Leblanc als cockteasende blonde bitch/ femme fatale...samen met Sarli in de sixties het voornaamste Argentijnse exportproduct op film. Daar waar Sarli echter een femme fatale van het boze oog type was, was de platinageblondeerde Leblanc doorgaans eerder een willens en wetens rampen veroorzakende, van de Satan bezeten fulltimesnol...althans hier toch in dit goed katholiek/ misogyne voorbeeld van wat met een afgrijselijk woord "latinosploitation "is gaan heten.

Een co- productie zoals meestal bij dit soort films gericht op de gehele Latijnsamerikaanse markt, meer bepaald een Argentijns/ Mexicaanse. Locaties en Leblanc Argentijns, regisseur- weinig gerenommeerd- en voornaamste acteurs Mexicaans. Bedoelingen verder duidelijk : de kijkertjes lekker maken voor een vakantie naar de la plata monding en het lichaam van Leblanc. Beiden krijgen we dan ook uitvoerig in beeld.

De still maakt al duidelijk hoe we Leblanc meest in beeld zien , en daar is nix mis mee ! Ik zie liever zo'n gezond, voloptueus lichaam dan die digitaal bijgewerkte, faketitted lijkjes waar de cinema ons tegenwoordig te veel op vergast. Maar dat terzijde.

Verhaal kan niet simpeler in feite, al snap ik niet wat dit met "romantiek "heeft te maken, zal aan mij liggen verder. We zien in het begin reeds hoe Aleman een vorige vriendin wilde vermoorden ( door de onhandigheid van het geheel leek het een flashback, was het niet ) , hij vindt haar echter niet en gaat terug naar zijn jacht. Daar krijgt hij van een gozer bezoek die hem voorstelt de "beroemde schrijver "Walter Johnson naar punta del este te varen, hij verdomt het. Dan verschijnt Leblanc ten tonele die het verzoek herhaalt, prompt zegt hij ja.

Het begin van wat je een noir/ telenovela zou kunnen noemen met voorspelbaar verloop : Leblanc blijkt mevrouw Johnson/ LM te zijn, 30 jaar jonger dan deze zatlap die vooral oog heeft voor zijn poedel. Verrassing : Leblanc is hubby beu, en stelt Aleman voor of het niet misschien beter zou zijn de reis met zijn tweetjes voort te zetten...Aleman mag de ouwe wel en weigert, waarna Leblanc haar verzoek kracht bijzet door Aleman de liefde te verklaren.

Rest kunt u wel uittekenen, verder visueel boring, cheape z-w fotografie en de zomerse stemming komt ondanks de setting totaal niet over. Een mes op het water is het verder ook totaal niet, je zou zweren dat GM die film nooit gezien heeft ! Let u trouwens op die volstrekt zinloze sequentie waarin GM nog met wat gratuit bikinivlees strooit ! Aandoenlijk, die exploitation van toen en daar .

Last words- uiteraard- "ze was slechts een perra " . De kijkertjes zullen instemmend knikken. Overigens komen die last words amper 5 minuten na het eind van de synopsis, al is het allemaal dermate voorspelbaar dat je het nauwelijks nog een spoiler kunt noemen.

Opvallendst tenslotte : score van....Charles Aznavour, zelf zingend in het Spaans ! Met ook diëgetisch terugkerend liedje. Wie weet toen net op vakantie in PDE.

Wie heeft dit gezien ?