The Yellow Wallpaper (2012)

Zeer matige film, losjes gebaseerd op de beroemde short story met de gelijknamige titel van Charlotte Perkins Gilman.

Per toeval stuitte ik op dat verhaal, waarschijnlijk nadat ik iets zocht op Wikipedia. Had zelfs nog nooit van de schrijfster gehoord, maar The Yellow Wallpaper schijnt een echte klassieker te zijn. Een combinatie van gothic horror en een psychologisch drama, met een feministische inslag. Dat leek me dus wel wat en toen ik van deze verfilming hoorde gelijk maar op zoek gegaan.

Helaas maakt Logan Thomas er een zooitje van. Een zeer rechttoe rechtaan verhaal weet hij te verprutsen door er allerlei onzin bij te slepen. Overbodige nieuwe personages worden erbij gehaald, het gele behang wat zo belangrijk is in het verhaal komt nauwelijks in zijn film voor en als klap op de vuurpijl introduceert hij een vampier plot. Wat een goede less is more psychologische horror had kunnen zijn, wordt zo een travestie van zichzelf. Het ergste is nog dat deze film de hele essentie van het verhaal mist, door de focus te verleggen van de vrouw naar de man. Zo wordt het inwisselbaar wordt voor welke goedkope haunted house film dan ook.

Ook op andere gebieden kan deze Thomas zijn gestuntel niet verbergen. De cinematografie is soms niet eens zo slecht, maar alles is vreselijk donker gefilmd, waardoor er vaak niets valt te zien. Wel is de locatie zeer goed gekozen en is de verdere aankleding mooi. Maar hij doet er zo weinig mee. De sfeer is broeierig, maar het wil nooit spannend worden. Het houterige acteerwerk helpt hier zeker niet mee. De climax tot slot is lachwekkend slecht.

Krijg sterk de indruk dat de positieve recensies op IMDb door familie of vrienden van de cast en de crew zijn geschreven. 1,5*