Los Insólitos Peces Gato (2013)

Vanaf 1 mei 2014 in de bioscoop (Imagine)

Deze heb ik wel zin in, ik mag de laatste tijd graag films kijken die eens niet uit Verenigde Staten komen, en ik zag meer films uit Mexico die me heel goed bevielen.

Afgaande op de trailer (vorige week) dachten wij een gezellige vrouwen film te gaan zien. Niet dus: Camerawerk van Agnes Godard, een winnende film in Locarno (beste debuut) bleek nu, dus dat zijn twee garanties voor een hoekige, intuìtieve film.

Het is een drukke, heel erg drukke kwebbelfilm met grote én afgevlakte emoties en een familie die disfunctioneel lijkt, maar bijzonder in elkaar steekt. En dan ook nog de mooiste vijf minuten film van dit jaar het slot.

Met alle 'goodwill' in de wereld kan ik The Amazing Catfish gewoon geen goede film vinden. Het hoekt en stoekt van alle kanten en dramaturgisch gezien is het zelfs heel matig. Zo heeft elk personage zijn eigen afwijkende karaktertrekjes maar ze komen geen moment tot leven. Het blijven slechts marionetten van de regisseur om het verhaal vooruit te stuwen. Het lijden en de dood van de moeder deed me uiteindelijk helemaal niets. Tegenvaller.

De cinematografie van Agnès Godard is ook erg inwisselbaar. Heeft ze überhaupt buiten Claire Denis om nog bijzondere films afgeleverd? Kan me alleen Nuovomondo herinneren. Toch wel jammer dat ze zo weinig haar eigen stempel op andere projecteren kan zetten.

Als The Amazing Catfish in de 'Tijger Competitie' (IFFR) zou hebben gedebuteerd dan had deze nooit een Nederlandse distributeur gevonden hebben.

Ze heeft ook niet een heel groot CV buiten Claire Denis. Naast Nuovomundo is La Vie Rêvée des Anges (1998) van grote klasse. Van de rest ben ik vooral benieuwd naar Jacquot de Nantes (1991) .

Ik heb een aantal recensies gelezen die deze Mexicaanse productie vergeleken met Little Miss Sunshine uit 2006 en niet enkel vanwege de op de poster afgebeelde gele kever. Maar het niveau van het genoemde kleinood haalde deze film niet. Daarvoor kabbelde het verhaal, ondanks de gehanteerde beeldspraak, teveel voort. Een dramatische tragikomedie over de treurige lotgevallen van een chaotisch, disfunctioneel, stekelig ,maar lief gezin, met een door HIV besmette moeder. Hartverwarmende en treurige (ernst, vrolijkheid, vertwijfeling en hoop) momenten wisselden elkaar af, echter het verhaal had, ondanks dat het met gevoel verteld werd, meer dramatiek kunnen gebruiken.

Laat ik het maar op 'apart' houden (:

Best een aardige film, maar ook niet meer dan dat, daarvoor gebeurt er gewoonweg te weinig.

"De Mexicaanse Little Miss Sunshine" is idd nogal misplaatst, omdat de film er alleen oppervlakkig enigszins aan doet denken, een apart gezin en een gele auto, dat is het wel zo'n beetje.

Boeiende film, goed (natuurlijk) acteerwerk en mooi verhaaltje.

Matige film over een eenzame jonge vrouw die wordt opgenomen door een druk gezin. Zowel de personages als het verhaal zijn maar mager uitgewerkt. En mede omdat er niet al te veel gebeurd, is het wat aan de saaie kant. Een aangenaam, rustig tempo en ook het einde is wel mooi. Maar dit weet de film niet te redden.

Een goede drama/komedie film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Goed kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Prima achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Zwaar drama, zie ik hier geen komedie in.

Snap de komedie aanduiding ook niet zo, geen enkel moment kreeg ik de indruk dat er komische bedoelingen waren. Verder een zeer aardige film. Vooral erg sterk geacteerd door Ayala, al mocht het hele gezinnetje daar weinig voor onder doen. Ogenschijnlijk een simpel gezin, maar al gauw blijkt het wat eigenaardiger dan gedacht. Visueel nogal conventioneel helaas, maar verder een boeiend drama met een touchant doch niet opdringerig einde.

Nogal rommelig in het begin, met door het beeld lopende en fluks pratende vrouwen (wie is wie ?) en het duurt wat voor we het gezicht van het hoofdpersonage te zien krijgen maar nadien komt er gelukkig wel duidelijkheid en worden de karakters beter toegelicht zonder dat het echt veel indruk maakt.

In het tweede deel van de film sluipt er toch emotie in en bepaalde scènes (de strandscènes bijvoorbeeld) kan je wel geslaagd noemen.

Het slot onderlijnt het best het trieste van het verhaal. Zeker niet de beste film over dit onderwerp, maar toch met een zekere originaliteit.

Een kleine 3,5.

Een redelijke film. Ik vind het een goed en mooi verhaal en goed geacteerd, maar het wist mij niet echt te raken en soms vond ik het vrij saai. Er mist iets aan. Een beetje meer kracht. Ik vind het een nare, verdrietige dramafilm. Ik noem het zeker geen komedie. Ik heb er in ieder geval nergens om kunnen lachen. Niet slecht, maar ook niet geweldig. 3*

Ontwortelde families in een laatkapitalistisch Mexico. De jonge Claudia (Ximena Ayala) is in de openingsscènes een sfinxachtige schoonheid die in haar alledaagse monotonie gekweld wordt door de afwezigheid van iets of iemand. Claudia ontmoet tijdens een ziekenhuisopname de doodzieke Martha (Lisa Owen), die een klein legertje aan kinderen verwekte bij verschillende vaders. De zorg- en vriendschapsrelatie tussen de gesloten twintiger en de wereldwijze moederfiguur kabbelt lekker door, met een plot dat weinig grootse ontwikkelingen heeft maar wel veel aandacht geeft aan gezellige huiselijkheid. Met elkaar ontbijten of avondeten. Rondhangen voor de televisie. De was doen of schoonmaken. Maar vooral kinderen/jongeren met grote levensvraagstukken over seks, liefde en hoe om te gaan met de ziekte van hun moeder.

'The Amazing Catfish' (2013) heeft net genoeg in huis om meer te zijn dan een voorspelbare indie met een gele kever, schattige kinderen en een aquarium met een goudvis. Niet in de laatste plaats omdat hoofdrolspeelster Ximena Ayala de soort actrice is die gedijt in een rol waarin ze weinig zichtbare emotie op haar gezicht heeft, maar zoveel zegt op de spaarzame momenten waar ze een glimp van zichzelf toont. Helaas blijft de familiedynamiek zelf wat aan de oppervlakte - hoe de verhoudingen liggen tussen de kinderen wordt nooit echt duidelijk - en naar het einde toe wint het sentiment het compleet van de gelaagdheid. Ook de thema's die de film zijdelings aansnijdt - zoals de lachwekkend treurige supermarktomgeving waar Claudia werkt - komen te weinig uit de verf om iets wezenlijks te zeggen. Ik pinkte misschien een traantje weg bij de aftiteling, maar ik vrees dat de film me verder niet meer bijblijft.

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keer gezien te hebben.

Film over de groeiende affectie tussen een alleenstaande jonge vrouw, die wel wat warmte in haar leven kan gebruiken, en een ernstig zieke vrouw, die aan het hoofd staat van een chaotisch gezin. De film voldoet niet helemaal aan mijn verwachtingen, maar scoort toch bovengemiddeld vooral dankzij de mooie rol van Ximena Ayala.