Lezioni Private (1975)

Goede toevoeging !

Dank! Staan clips van op YouTube!

Nou, deze privéles krijgt hier weinig handen op elkaar. Toch is dit wel iets meer dan de zoveelste Italiaanse sekskomedie uit de jaren zeventig over een adolescent die door een rijpere vrouw, lees tante, nicht, dienstmeisje, buurvrouw, wordt ingewijd in de liefde. Er zijn er tientallen van en de ingrediënten zijn ook in deze film voorhanden. In dit geval raakt de hoofdpersoon verliefd op zijn pianolerares (Carroll Baker) en springt daar klunzig mee om. Maar klasgenoot Gabrielle wil hem wel helpen. Die ziet kans naaktfoto's van haar te maken, zodat hij haar kan chanteren.

De pianolerares is nu aan het tweetal overgeleverd en wordt gedwongen in sexy kledij op school te verschijnen en het tijdens privélessen de beide jongens naar de zin te maken. Gek verhaal? Misschien. Maar het wordt wel overtuigend gebracht. En er zit een dubbele bodem in. Die klasgenoot is niet op de pianolerares uit, maar op hoofdpersoon Alessandro (Rosalino Cellamare). En bij de chantage gaat het niet zozeer om seks, maar vooral om macht en wat je er mee doet.

Er lopen een hoop rare figuren rond in deze film: een overbezorgde moeder, een oversekste vader, en nog idiotere oom, die het weer doet met zijn dienstmeisje, een klein rolletje van de goddelijke Femi Benussi. En niet te vergeten een potloodventer, die als twee druppels lijkt op de vieze man van Kees van Kooten. Die nemen allemaal de kluchtige deel van de film voor hun rekening, terwijl de hoofdlijn bloedserieus is, en niets met komedie van doen heeft.

Oké, het is geen grootse film en er wordt ook niet geweldig geacteerd. Ik vond Caroll Baker weinig uitstraling hebben, en haar tegenspeler nog minder. Gabrielle doet het beter, maar IMDb onthult niet zijn naam. Het echte schatje van de film is Leonora Fani als het vriendinnetje van Alessandro, compleet met (voor de liefhebbers) 'hairy armpits'. Ik heb genoten.