Traviata et Nous (2012)

Vanaf 9 mei in de bioscoop (Arti Film)

Trailer (YouTube)

Helaas, het was allemaal veel te langdradig en de naam 'documentaire' niet eens geheel waardig. 'Show, don't tell' is prima, maar zorg dan dat je wat te laten zien hebt.

Een uitgebreide recensie lees je hier.

Bij het lezen van je recensie, vraag ik me af of je überhäupt enig idee hebt wat het maken van een toneelproductie (of het nu opera is of niet) omhelst...

Herhaling? Herhaling! HERHALING!

Het creatieve proces wordt wel degelijk op de juiste momenten (met de camera juist wel op de gevraagde reactie gericht) in beeld en geluid gebracht. De zoektocht naar het karakter door acteur en regisseur, de juiste intonatie en (tong)val. Zelfs de frustraties van medespelers als een andere medespeler iets verkeerds doet wordt pardoes in een shot gevangen. En natuurlijk de uitwerking van de mise-en-scene. Allerlei wilde ideeën worden geopperd; deze sneuvelen of overleven.

Het grootste probleem van deze Traviata et Nous is dat de makers er vanuit gaan dat de kijker de opera geheel van buiten kent. Het basisverhaal wordt verteld, maar de nuances van het omvangrijke stuk zijn belangrijk, zodat de leek (oui oui c'est moi) met vraagtekens in de ogen en oren de documentaire beleeft. Een groot (persoonlijk) gemis.

De amper 2 uur durende kijk achter de schermen van een creatief proces in de operawereld is toch veels te kort.

Oh, dat snap ik ook echt wel, maar ik kreeg het idee dat we slechts van sommige aspecten een heel klein beetje te zien kregen. Voornamelijk de castrepetities en nog wat van het orkest. Oh ja, komt decor en licht er ook nog een beetje bij kijken. Ik had sowieso graag veel meer afwisseling gezien. De filosofie van de regisseur van de opera vond ik ook allemaal erg interessant, maar wissel dat dan af met decoropbouw, muziek, een klein beetje info over de opera zelf, achtergrond van de huidige uitvoerenden, etc.

En naTUURlijk komt er heel veel herhaling bij kijken, maar daar werd ik als kijker mee doodgegooid. Ik heb niks met het onderwerp zelf, maar de vertelling erover begon interessant, ik wilde er ook echt meer over weten. Gaandeweg verslapte mijn aandacht.

Anders. Meer. Afwisseling. Dit zijn de sleutelwoorden van hetgeen er aan de film schort, mijns inziens.

Ik vond het een erg interessante blik in de wereld van opera (mij praktisch volkomen vreemd). Zo interessant dat ik ook graag de bewuste uitvoering zelf zou willen zien, zodat ik de documentaire voor mijzelf "af kan maken". Weet iemand hoe deze verfilming te bekijken is? Er is een franse website maar die kan ik vanuit Nederland niet benaderen.