L'Homme à l'Hispano (1933)

'Ze bestaan we degelijk : talkies van auteur Epstein...aardig wat zelfs, al is dit de enige die hier is toegevoegd dacht ik. Gekend zijn ze bij mijn weten geen van allen, ik denk zelfs dat la maternelle van zijn zus gekender is dan alle talkies van haar broer ! Het is trouwens al de tweede verfilming van de volgens de credits beroemde roman van ene Frondaie, ik zal achterlijk zijn maar het zei me geen hol eigenlijk. De eerste was een silent van Duvivier, heb ik niet gezien.

Inhoudelijk is dit standaard boulevardmelodrama en tamelijk strontvervelend te noemen, draaiend om een Grote Gedoemde Liefde. Meer bepaald die tussen Murat ( die jullie ook kennen uit la galerie des monstres )/ Dewalter en de toen zeer populaire, nu wat vergeten Bell/ Stephane, aka Lady Oswill. Dewalter is een totale loser die naar Senegal wil emigreren, toevallig echter blijft hangen in Biarritz en een Hispano- met stuur rechts- in bruikleen krijgt van een ouwe dienstkameraad die hem eigenlijk aan zijn maitresse wilde geven, helaas komt net zijn echtgenote op bezoek.

De tsjikkies worden nat van de stoere Dewalter en zijn blitse karretje, onder wie de ook in Biarritz verblijvende lady Oswill. Wat zij niet weet is dat haar echtgenoot lord Oswill- die we in het begin al hebben leren kennen als een karikaturale aarstsschavuit met monocle en satanische opvattingen over de Liefde- toevallig weet wie Dewalter echt is : een pauper met een geleende leuke bolide, en niets meer. Dat moet wel uitlopen op een catastrofe...

Klinkt triviaal en is het ook, het verhaal interesseert Epstein duidelijk geen hol en hij houdt zich meer bezig met de visuals, gelukkig. Deed me een beetje aan Miami Vice van Michael MANN denken eigenlijk, hadden meer mensen hier dat gevoel ?

Een abstracte film met visuals duidelijk voortbordurend op wat Epstein eerder voor ons in petto had in zijn gekende stomme werken, en uiteraard komt zijn geliefde zee weer prominent in beeld. Deze zgn. impressionist tracteert ons uiteraard op veel in die tijd zeker voor een studioproductie plein air footage, met als opvallendste voorbeelden de toertochtjes over des heren wegen met de eponieme kar incl. prisma's en dergelijke foefjes in een soort Sovjet montage. Het pièce de résistance had de Grote Liefdesnacht bij volle maan en aan zee moeten zijn, met als toetje wapperende gordijnen als in zijn Usher film die de gelieven afsluiten in hun liefdesdomein. Fraai, maar had ook wel iets van een videoclip/ reclamespotje avant la lettre. Dan is er nog wat romantisch gedoe in het woud rondom het chateau van Lady Oswill, en dan hebben we het beste wel gehad.

Voornamelijk echter dialogen in besloten settings, matig geacteerd en oninteressant. Die Lord Oswill deed trouwens niet weinig denken aan de baron van Bassie en Adriaan en dat hele melodrama was niet serieus te nemen, lijkt me duidelijk.

Vanwege gememoreerde sequenties nog wel interessant, maar als geheel kunnen wij hier geen "meesterwerkje " in ontwaren, jullie hopelijk wel. De score van Wiener was trouwens goed.

Helaas is de VHS niet gezegend met onderschriften, en door het niet accurate formaat valt zoiets als de uitgebreide balscène op het eind nogal in het... water. Dat is wel iets waar je rekening mee moet houden natuurlijk. Er moeten fansubs zijn voor deze film zou je zeggen, ik heb ze nog niet gevonden maar ik houd u op de hoogte.