The Chalk Garden (1964)

Nogal moeilijk te beoordelen film. Deborah Kerr en Hayley Mills acteren zeer sterk. Het plot is ook interessant genoeg om tot het einde te blijven boeien. Ondanks de toch wel verrassende ontknoping bleef ik toch wel een beetje met een onverzadigd gevoel achter. Misschien had ik er toch meer van verwacht gezien het veelbelovende begin. De onhandelbaarheid van Hayley Mills karakter valt al bij al nog mee. Verdient een herkansing.

The Chalk Garden is een minder flamboyante [en minder goede] variant op het meesterwerk The Miracle Worker dat - vandaar dat ik het noem - in 1962 de harten stal van critici en filmbezoekers. Probleemkind is deze keer Laurel [Hayley Mills], een intelligente, maar achterbakse, leugenachtige tiener die dagelijks gillend door de tuin rent en vreugdevuren mag ontsteken, omdat haar grootmoeder [Edith Evans] er van overtuigd is dat ze anders het huis in de fik zal steken. Laurel, wiens vader is gestorven en die haar moeder daar de schuld van geeft - heeft al flink wat gouvernantes versleten, maar krijgt nu te maken met Miss Madrigal [Deborah Keer], die een groot geheim met zich meedraagt dat Laurel koste wat kost zal ontrafelen, maar ondanks Laurels vijandige, manipulatieve en kwetsende gedrag toch volhardt in de hoop zo dit meisje op het juiste pad te krijgen.

De 18-jarige Hayley Mills toont hier haar veelzijdigheid in een complexe rol, vooral in de scène tegen het einde waarin we Miss Madrigal en Laurels grootmoeder horen ruziën over Laurel en waarin Mills haar wisselende emoties toont in een knap gespeelde medium close-up. Kerr en Evans leveren degelijk acteerwerk af en de scènes tussen Hayley en haar vader John Mills, die de scherpzinnige familie-butler, zijn extra interessant. Toneelmatig gefilmd, maar zeer onderhoudend.

Goeie film waarin een tienermeisje haar gouvernantes snel gek weet te maken. Alhoewel het plot het er soms wat te dik bovenop legt, is het psychologisch spelletje tussen het tienermeisje en de gouvernante met een geheim goed neergezet. En Hayley Mills en Deborah Kerr weten dit uitstekend te brengen en dit levert een aantal prima scenes op.