Til Ungdommen (2012)

Het zou niet eens een slecht idee zijn om dit soort schoolverkiezingen (een paar maanden voor de landelijke verkiezingen) ook in Nederland grootschalig te laten plaatsvinden. Ter bevordering van de maatschappelijke interesse van jongeren. Laat ik maar geen politieke discussie inleiden...kuch...

Anyhow, Kari Anne Moe krijgt als documentairemaakster de carrièrekans van haar leven als ze het fenoneem Noorse schoolverkiezingen gaat volgen aan de hand van 4 jongeren die hun steentje bijdragen aan de 4 grootste politieke partijen. En wel in het beruchte jaar 2011. Op 21 juli is ze nog op Utøya, maar op 22 juli moet ze natuurlijk aanwezig zijn bij het vertrek van het jeugdkamp van de Socialistische Partij vanaf CS Oslo, alwaar in de buurt 'de bom ontploft'. Als het Utøya-nieuws kenbaar wordt gemaakt, is het ongeloof direct af te lezen.

De grote vraag is dan of de gevolgde jongedame Johanne van de Arbeiderspartij bij de slachtoffers behoort. Gelukkig niet, maar haar 10-minuten durende ooggetuigenrelaas is wel een documentair hoogtepuntje.

De schoolverkiezingen gaan verder in soberheid, zo worden er geen debatten gehouden (jammer!). En iedereen voelt aan zijn/haar water wat de uitkomst zal zijn van de verkiezingen. De behoorlijk rechtse Henrik besluit tijdens de verkiezingsuitslag te kiezen voor het coachen van zijn voetbalteam, wat (zeker niet onbedoeld) leidt tot een iets te komische noot. Het is daarom nogal jammer dat de politieke kleur van de documentairemaakster te veel aanwezig is.

Het laatste shot van de documentaire zal ongetwijfeld tot veel gesnotter hebben geleid bij de Noorse kijker.

Behoorlijk sterk, maar mocht Breivik een jaartje hebben gewacht, dan zal er ongetwijfeld een eerlijker portret zijn gemaakt, want na Utøya gaat het toch de gevreesde, eenkleurige kant op, wat het daarvoor juist niet was.