Buksorim Namtaegwon (1984)

De aanhouder wint zullen we maar zeggen! Waar ik de eerste helft een grote onvoldoende geef, geef ik de tweede helft een dikke voldoende.
Een lange tijd heeft de film te lijden aan onnodige slapstick en ergerlijk kinderlijke mimiek die echt enorme afbreuk doet. Daarbij wordt het bidden naar boeddha te veel aangehaald. ('bless you buddha' wordt zeker 100x gezegd)

Gelukkig is er in het midden van de film een grote omslag(en in het verhaal). Deze begint ongeveer bij de training tussen bamboebomen in het donker.

De held gaat zich natuurlijk wreken en dit resulteert in geweldige gevechten. Als het eerste gevecht je geen adrenaline geeft, gooien ze gemakkelijk een tweede gevecht die nog leuker is erin.
Zo zijn er bijvoorbeeld vliegende ninja's, vechtende doodskisten en vuurspuwers.


Op het einde is er ook een bloedfontein (de enige in de film!)

Daarbij is de film vrij onbekend zie ik, terwijl er toch westerse dvd's hiervan bestaan. Op IMDB heeft de film maar 19 stemmen en hier maar twee.

Buddha bless you

Een paar dagen geleden was het poging 2 om South Shaolin VS North Shaolin eens te kijken. De eerste keer was ik halverwege in slaap gevallen en aangezien het te lang geleden was (en het eerste stuk verre van nog fris in het geheugen zat), was ik maar terug opnieuw begonnen. Wat blijkt? Wederom terug in slaap gevallen en de eerste keer kan dat nog mijn schuld zijn, maar als dat een tweede keer bij dezelfde film voorkomt.. Dan scheelt er toch iets. Dan maar de dag erna teruggespoeld tot waar ik het me kon herinneren en de film verder afgekeken.

Om maar duidelijk te maken dat het begin van de film erg taai is om door te komen. Er wordt een onnavolgbaar plot op poten gezet waarin twee zonen gescheiden van elkaar worden en waarvan er eentje in het South Shaolin kamp terecht komt. Alleszins toch iets in die richting, want het probleem met South Shaolin VS North Shaolin is dat er eigenlijk drie versies bestaan. Aangezien dit een Taiwanese/Zuid-Koreaanse productie is (het meer betrouwbare HKMDB geeft enkel aan dat regisseur Chia Chun Wu uit Taiwan komt en zegt verder niets over een co-productie) zijn er ook twee verschillende versies gemaakt. Vraag me niet waar de verschillen in beide versies zitten, want ik heb sowieso het gevoel dat de Engelse variant die ik heb gezien (zowat de enige die beschikbaar is op DVD lijkt me, mijn versie zit in de Kung Fu Classic Vol xx collection) nogal verknipt is. Overgangen lopen niet soepel, het plot is lastig te volgen en uiteraard is er weer die abominabele - ik begin er in deze collectie echter wel gecharmeerd door te worden - Engelse dub.

Toch een aantal redenen om dit eens een kans te geven en in de eerste plaats is dat Casanova Wong. Sowieso al een übercoole naam maar iemand die vooral het bekendst is geworden dankzij onder andere Warriors Two (met Sammo Hung) en The Fearless Hyena (met Jackie Chan). Fijn om hem in ieder geval nog eens tegen te komen en hij maakt hier ook zijn debuut als action director. Vreemde keuze dan dat juist hij ervoor kiest om niet zijn bekendste moves (vooral zijn benenwerk) te tonen, maar de hoofdrol gaat hem goed af. Eagle Han Ying is een toffe slechterik maar vooral het absurde laatste halfuur is te leuk. Opeens komen er ronddansende doodskisten aan te pas, wordt Wong aangevallen door geesten, zijn er ninja's die vuur spuwen, ... Het heeft allemaal niets met het plot of de personages an sich te maken maar het is wel een aangename afwisseling. Het is hier dat de film dan nog wat van zijn punten sprokkelt, want die typische comedy (die sidekicks!) komt hier verre van tot zijn recht.

Vreemd filmpje in ieder geval en de zoveelste onvoldoende in deze collectie en toch blijf ik ze maar kijken. Er zit toch altijd wel een zeker iets in dat ervoor zorgt dat ik me weer wil wagen aan de volgende film in de reeks. Misschien kom ik Chia Chun Wu nog wel eens terug tegen, al lijkt die zich vooral met de nodige Bruce-splotaition filmpjes bezig gehouden te hebben.

1.5*