Uno Scandalo Perbene (1984)

Werd genomineerd voor een gouden leeuw in Venetië, terwijl Gazzara werd genomineerd voor een DDD.

Fremdkörper in het oeuvre van FC vooral gekend vanwege zijn komedies( en natuurlijk autostop...maar dat was al helemaal een deviant) . Hij wilde laten zien dattie ook iets anders kon, zei hij er zelf over.

Het handelt zich hier om iets dat lijkt te zijn geript uit een absurde z-film, wat zou moeten impliceren dat het echt gebeurd zou kunnen zijn, en dat is ook zo. Het betreft de gekende casus Canella/Bruneri, die naar het schijnt in de jaren 20 en 30 het land zo verdeelde als de casus Dreyfus Frankrijk 30 jaar eerder.

Gazzara wordt in 26 gearresteerd wegens diefstal en landloperij in Turijn en opgesloten in een dolhuis als hij zich vreemd blijft gedragen, men komt uiteindelijk- als men vermoedt dattie van goeden huize zou kunnen zijn pas- op het idee een annonce met foto te plaatsen, Caprioli meent in hem zijn broer, professor Canella, te herkennen. Uiteindelijk gaat ook de weduwe Canella overstag, en die weduwe wordt gespeeld door de 27- jarige Di Sio ! Let wel: het betreft hier iemand die wordt geacht 15 jaar eerder getrouwd te zijn met Canella, die zou zijn getraumatiseerd door een oorlogsverwonding en in de oorlog vermist raakte..

De officieuze weduwe is nu weduwe af en er ontstaat een gepassioneerde relatie, of wat daar voor door moet gaan want de sexscène behoorde tot de meest zouteloze aller tijden. Dat mens zat haar bewegingen te maken ongeveer ter hoogte van Gazzara's ribben...

Dan komt de reeds gememoreerde kink in de kabel en Gazzara zou in feite de oplichter Bruneri zijn...

FC die het scenario met Cecchi d'amico schreef echter besloot om het courtroomaspect amper aan te roeren, en in feite kijken we naar een puur melodrama dat me al snel behoorlijk ging vervelen eigenlijk. En wat moet ik met een gedubde Gazzara ?

De uitspraak in de casus- jaren later- komt nog even aan de orde, wat die inhield moet u zelf maar lezen op wiki als u nieuwsgierig bent. Het lijkt er echter op dat de film een interpretatie geeft die afwijkt van het meermaals bekrachtigde vonnis, dat voorzover ik heb begrepen werd ondersteund door een tamelijk vernietigende bewijslast. Hoewel die casus toen blijkbaar het toppunt van forensische geneeskunde vormde, moest men het nog zonder DNA materiaal stellen natuurlijk. Het lichaam is nooit opgegraven- waarom zou je- dus we zullen nooit weten wie lo smemorato was.

Werd vaker verfilmd trouwens, een komedie in de jaren 30 met gefingeerde namen lo smemorato geheten, en LSDC, wederom een komedie nu van Corbucci met Toto. Deze Pirandellesk aandoende thematiek over identiteit inspireerde Pirandello zelf tot het schrijven van een stuk hierover, vreemd want zijn eerdere stukken liepen in feite al op deze casus vooruit...

Score van Ortolani.