Tradita (1954)

Ze bestonden nog maar net : BB films...hier betreft het een campy europudding in kostuum vervaardigd door de middelmatige vakman Bonnard, met gemengd Frans/ Italiaanse cast. Kostuum zeg ik, we beginnen in 1914 waar de belle epoque spetterend wordt afgesloten met een wereldoorlogje om het af te leren. Point d'honneur vs point d'amour thematiek kan vervolgens niet uitblijven voor de protagonisten, onder wie we Cressoy aantreffen als briljante pianist van Italiaanse origine maar met een Oostenrijks paspoort, tot zijn chagrijn. Hij sluit zich aan als vrijwilliger in het Italiaanse leger wanneer in 15 de oorlog ook het zuiden van het continent bereikt, maar in de tussentijd heeft hij al de Ware Liefde leren kennen in de gedaante van ...BB dus, een trutje hier en zanglerares, buitendien een Oostenrijkse. Dit tot chagrijn van Bose, Cressoys eerdere Ware Liefde die uit dépit de Oostenrijkse kant kiest en gaat spioneren voor de baddies... niet alleen want ze heeft als collega spion Albertzazzi, broer van Cressoy en gefrustreerde mankepoot die ook al uit dépit handelt : hij is immers afgewezen door BB...

Wat hierna volgt is een soort Senso meets a farewell to arms meets Mata Hari, zij het dan op een nogal bescheiden niveau qua production values en met een over the top oldschool camp verhaaltje waarin de talloze plottwists zoals dat heet worden getelefoneerd. Cressoy ontbrak het aan charisma, BB heeft hier een wat ondankbare rol als suffige trut en de baddies zijn beter op dreef, als bijna altijd. Om BB wat meer recht te doen : ze is ook in de Franse versie gedubd ! Tsja, zo wordt het wel erg moeilijk er iets van te maken.

Als grootste pluspunt dient de fotografie van Delli Colli- die jullie ook kennen van once upon a time in the west- gememoreerd te worden en de production values bijna in zijn eentje nog acceptabel maakt. Dit is allemaal nog in z-w, niet meer geheel vanzelfsprekend voor een kostuumdrama uit die tijd.

Een landgenoot vertelt ons op IMDB dat deze film toen ook in deze contreien draaide, dus er moeten meer mensen hier hem gezien hebben. Weten jullie nog iets daarvan ?

Hij is terug te zien dankzij de Franse DVD die echter geen anderstalige onderschriften bevat, maar er zullen wel fansubs rondslingeren.

BB #7

Haat, liefde en verraad

A new sex-kitten role for Brigitte that will send thrills up and down your spine - zo staat te lezen op de poster. Hoezo 'new', vraag ik me dan al af, en waarom die thrills dan over mijn ruggengraat zouden moeten. Was het bedoeld als horror dan?

Waarschijnlijk was die poster van later, want toen deze film uitkwam had BB haar roem als sexbom nog niet, en bovendien speelt ze een nogal braaf meiske, en feitelijk ook niet zo opzienbarend - niemand zou zich de film herinneren als ze later niet haar status had gevonden. En daarmee eigenlijk nog steeds niet, gezien de aandacht hier.

Toch is het geen onaardige film. Best een leuk tijdsbeeld bijvoorbeeld, al is het denk ik ook wel licht anachronistisch hier en daar. Ik kon die mooie auto bijvoorbeeld niet in 1914 plaatsen, buiten dat is de film natuurlijk pas na WW2 gemaakt en niet net na WW1; toch zal het toen makkelijker en voor de hand liggender geweest zijn om de juiste details in beeld te krijgen dan dat nu is.

Waar het verhaal dan misschien weinig aanspreekt en de acteurs ook niet zo'n indruk maken, de beelden zijn wel fraai. De DOP is dan ook niemand minder dan Tonino Delli Colli, die later The Good, The Bad and the Ugly en OUATITW en nog veel meer beroemde films zou DOPen. En wat natuurlijk ook een heleboel helpt is dat de film gedraaid is in de Alto Adige - toch makkelijk een van de mooiste plekken van de wereld.

Het veelbesproken weetje dat BB zelfs haar eigen stem niet spreekt vond ik niet zo dramatisch, op een paar slordigheidjes na is het nasynchoniseren eigenlijk best goed gedaan. Veel beter dan we tegenwoordig gewend zijn, schoot me daarbij door mijn hoofd.