Ombre Roventi (1970)

Er bestaan er meerdere van : horrorfilms van Mario Caiano...amanti d'oltretomba is natuurlijk de gekendste van deze archetypische Italogenreregisseur die practisch alle modieuze genres afging, met minder of meer succes. Hier moet de gotiek van gememoreerde Steele vehikel plaatsmaken voor iets minder definieerbaars : een soort hybride tussen psychohorror alla Rosemary's baby. giallo/ mystery, exotica- erotica en drugsploitation. Had gemakkelijk kunnen ontaarden tot een cheesefest, doet het eigenlijk ook maar bleek toch te genieten te zijn.

Het geheel werd uitgeschreven door de niet erg gerenommeerde F. Piccioni, die zoals reeds gesuggereerd eclectisch te werk ging. Gelukkig was er afdoende budget om alles op locatie in Egypte te schieten in de schaduw van de pyramiden. Moest ook wel, want in deze film herleven niemand minder dan Isis en Osiris ! Da's mooi, minder mooi is dat hun doodsvijanden Setch en Sechmeth ook weer onder ons schijnen te zijn...

In concreto : modelletje Giordano - met rode kleurspoeling- krijgt een mysterieuze opdracht voor een fotoshoot in Cairo van "Isis cosmetica " , ter plaatse gearriveerd treft ze echter niemand van deze schimmige parfumfabrikant. Wel ontmoet ze niemand minder dan William Berger, die zich voorstelt als Caleb, man of mystery. Deze figuur koketteert gaarne met de gekende Isis en Osiris mythe- die voor minder intellectuele kijkertjes ook soort van wordt geduid- en suggereert daarbij dat Giordano wel eens de reincarnatie van Isis zou kunnen zijn, en hij van Osiris...

Deze Mythische Liefde wordt echter verstoord door het koppeltje Seth- Sechmetch ( Krista Nell nog wel ) dat vreemd genoeg niet de befaamde moord op Osiris wil plagiëren, maar juist Isis als slachtoffer heeft uitgekozen voor zijn lugubere offers, uitgevoerd in een tempel waar een...opgezette krokodil alsmede geflipte hippies fungeren als publiek.

Of dit feest ook doorgaat moet u zelf zien, maar we kunnen wel zeggen dat de jacht op Giordano wordt gebracht op Rosemary...geinspireerde paranoia wijze, met een dus permanent hysterische Giordano die gelukkig regelmatig naakt gaat, net als Nell in de verplichte lesbosequentie ( hier trouwens een trip ). Een Nell die ook met overgave de zweep mag hanteren.

De inhoud is allicht absurd, wat dan wordt gerechtvaardigd door de alomtegenwoordige drawgs waar de brave heldin per ongeluk mee experimenteert, de baddies echter vol overgave. Het is een film van zijn tijd die psychedelica tegelijkertijd spannend maakt maar ook verwerpt : wapen immers van de booswichten, een soort Manson geinspireerde geflipte hippiesekte met aan het hoofd behalve Seth en Sechmeth ook hogepriesteres "Naomi ", een grotesk lelijke toverkol.

Die psychedelische ervaringen worden hier weergegeven via het trippy, dwarrelende camerawerk van Menczer ( die jullie ook kennen van il gatto a nove code...) , absoluut het opvallendste kenmerk van de film. Soms effectief, soms doorgevoerd tot in het belachelijke zeker i.c.m. die typische 70 partysequenties, maar steeds gedurfd en zorg dragend voor een coherente visuele stijl/ flair die deze absurde film beter te genieten maakt dan je zou denken- los van de naakte Giordano en de opgezette krokodil die deze film sowieso de moeite maken.

Belangrijk daarbij ook de score van Savina, vol dissonanten en erg nadrukkelijk aanwezig. Niet zo goed echter als de score van Caiano's volgende exercitie in weirdness : l'occhio nel labirinto, waarvan dit duidelijk een voorloper is. Als was die volgende meer "giallo " dan deze.

Best te genieten voor de genreliefhebbers die weten wat ze kunnen verwachten, kwam helaas nooit verder dan een Japanse VHS waarvan de digitalisering door midnight video nu de meest gangbare manier is om de film te bekijken. Kan uiteraard worden gedownload, kinderspel, maar heeft Engelse dubs ( en hardcoded vliegenpoepjes ).

Die vliegenpoepjes heb ik maar voor lief genomen, want blijkbaar circuleert nog steeds dezelfde versie all around. Over kwaliteit in welke vorm dan ook ga ik het niet hebben. Vond het wel een leuk en vaag filmpje dat aan één of andere vreemde TV productie doet denken. Veel meer dan dat is het ook niet, wel tikkeltje extremer.