Le Collectionneur des Cerveaux (1976)

Ze bestonden nog niet : schaakcomputers...toen ongetwijfeld heel erg eng en uitvindingen van de Satan. Toen het verhaal werd geschreven waren ze nog verder weg en wellicht ook nog enger. Een verhaaltje geschreven door ene George Langelaan..wie ? Wel, de auteur van the fly idd., maar het blijkt dat deze Engelsman in Frankrijk woonde en vooral in het Frans schreef, meest imitaties van Poe en Hoffman. Die laatste invloed valt hier het meest op, vanwege de verwijzingen naar muziek en de automatenuitvinder natuurlijk. Die heet niet voor niets zo : Langelaan was esotericus en naar eigen zeggen discipel van Aleister Crowley, een volgeling van Crowley die niet de graaf van Saint-Germain in een verhaal laat opdraven is zoiets als een dominee die in zijn preekje de heere jezus vergeet te vermelden...

Het verhaal heette les robots pensants, Subiela was zo onverstandig om de naam te wijzigen in het extreem spoilerige LCDC.

Die Subiela trouwens heeft vrijwel louter voor de teevee gewerkt, dat is dit tv product helaas ook aan alles af te zien. Voeg daarbij nog het tergend trage tempo en je krijgt een wat saaiige, voorspelbare film in tv-decor settings, die het vooral moet hebben van de cute robots. Op de still zie je de schaakbot allicht, later krijgen we nog wat van zijn buddies te zien, waaronder een heel schattig robot hondje !

Een tv-film dus geen sleaze of gore, ten minste : voor een Fransman zijn hersenen ( waren het ook echte ? ) geen griezel, maar een delicatesse...

Dit alles werd begeleid door een meestentijds Satieske pianoscore die wel fraai was, zo te zien ook echt gespeeld door heldin Jade.