Genèse d'un Repas (1979)

Goede toevoeging

Maar....wat ziek ik ??? Nog geen stemmen van de auteurscinema buffs voor een docu van auteur Moullet die door auteurscinema goeroe Rosenbaum werd gebombardeerd tot essentieel meesterwerk en die ook is uitgebracht als onderdeel van de 6/7/8 delige Luc Moullet box waarvan ik weet dat de paashaas hem voortijdig in de tuintjes van menig auteurscinemabuff verstopt heeft waarna menig auteurscinemabuff weer niet kon wachten, hem ging zoeken en ook vond ???

Goed, gekende klassieker die zijn tijd ver vooruit leek te zijn toen, en die wat nu globalisering heet in de vraag stelt, maar Moullet legde later zelf uit dat de term globalisering toen iets positiefs leek aan te duiden en eigenlijk het omgekeerde van wat het nu betekent...

Het begint als een fenomenologiese analyse : Moullet gaat aan het ontbijt, dat bestaat uit- geloof het of niet- tonijn, eiers en bananen. Dan krijgt Moullet een illuminatie : hij weet eigenlijk niet meer wat een tonijn is laat staan in blik, en vraagt aan het filminstituut geld voor een project dat deze vraag zal moeten beantwoorden...

Met dat geld maakte Moullet een goedkope docu zonder esthetische pretenties, het budget ging vooral op aan reisgeld waarschijnlijk want speelt zich grotendeels af op veldonderzoek in Ecuador en Senegal, alsmede enkele fabrieken in Frankrijk zelf.

De zgn. ontdekkingen die Moullet zou doen zijn niet- meer- verrassend : hij legt een heel Systeem van onrecht, onderdrukking , uitbuiting, vervreemding en uiteraard ook rassisme bloot waarover sinsdien tig boeken en films zijn gemaakt/geschreven.

Dit Systeem beperkt zich niet tot de voedselindustrie : Moullet komt tegen het eind ook nog te spreken over het cultuurimperialisme van de filmindustrie als blijkt dat ze in Dakar slechts kijken naar films met John Wayne en Louis de Funès waardoor de vervreemding van de locals in hun vrije tijd wordt voortgezet.

Tenslotte en voor de volledigheid stelt geengageerd mens Moullet zichzelf in de vraag, en zo komen we op de still. Na zichzelf eerst te hebben gegeseld vanwege zijn neo-koloniale attitude in Dakar, vraagt hij zich af waar alle andere producten die hij consumeert nu eigenlijk vandaan komen, tot en met de filmrollen en- u ziet het- zijn vullingen en gouden tand. Ook zijn vriendin doet mee en geeft een volle stripshow terwijl we horen waar haar kleiding gemaakt is en waarvan !.

Laatste woorden : " kennis is slechts een subtiele vorm van exploitatie " .

Inhoudelijk biedt het dus niets nieuws meer en of u het er mee eens bent moet u zelf weten, maar de film is op zich te genieten door- behalve op het eind- de afwezigheid van een overdreven drammerig en didactisch toontje, dat hier plaats maakt voor een semi-onnozele absurdistische zienswijze waarvan Moullet zelf per voice-over de spreekbuis is.