V Tumane (2012)

Toch iets te degelijk. Had er vooral visueel wat meer van verwacht.

Het verhaaltje is nog wel aardig. Had moeite mijn ogen open te houden vanwege het tijdstip dus het kan dat ik eea gemist heb, maar het was me eigenlijk redelijk helder in grote lijnen.

Visueel dus een beetje te degelijk, na 50 jaar trage Russische cinema kijk je hier niet echt meer van op.

3*

Gezien op het Noordelijk Film Festival. Barre, grauwe film die weliswaar traag verloopt maar wel de aandacht weet vast te houden. Weer een klein stukje geschiedenis waar ik niet zo snel iets over lees/hoor/zie. Ja, WOII wel, maar dit specifieke gebied ontglipt vaak aan de aandacht, heb ik 't idee.

Lees meer hier.

Een goede drama/historie/oorlog film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Redelijk kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Goed achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Sterke Russische cinema over een stuk WO II waarvan weinig weet.

Hard en koel deze film die het heeft over verraad en onschuld en met een drietal verduidelijkende, behoorlijke uitgebreide, flasbacks werkt doorheen het intrige van vergelding, het halsstarrig negeren van de waarheid en de uitzichtloze positie waarin een indidu kan verzeilen. .

Klassiek zijn de lange scènes die m.i. absoluut niet storend werken omdat ze veelal de gemoedsgesteltenis van de 3 hoofdpersonages passend onderlijnen. Puike cinematografie overigens, met sterk, expressief acteerwerk.

Hele langzame maar toch boeiende film vanwege de tragiek van Soeshenya die moreel zuiver handelt – inderdaad een soort Jezusfiguur zoals JJ_D hierboven treffend omschrijft – maar zijn lot niet kan ontlopen omdat zijn leven sowieso is geruïneerd wegens de verdenking van verraad waarvan hij zich niet kan ontdoen (alleen zijn dood kan zijn gezin redden). Oorlog verandert mensen – in het aangezicht van de dood kunnen we immorele beslissingen nemen waardoor onze slechte kant naar boven komt – maar oorlog kan ook het leven van goede mensen in een hel veranderen. In een oorlog kan goed slecht lijken en slecht goed en in die zin is oorlog de grote morele gelijkmaker. Ik denk dat daar ook de titel naar verwijst: oorlog brengt mist waarin we niets meer – dus niet meer het verschil tussen goed en kwaad – kunnen zien.