V Tumane (2012)

Co-productie met het Nederlandse Lemming Film en geselecteerd voor het filmfestival van Cannes.

Fragment (YouTube)

Vreemd, dat dansende kader.

De film wordt in Nederland uitgebracht door Contact Film.

zeker vreemd!

wel mooi ritme

en de production design ziet er (in dit fragment) ook behoorlijk degelijk uit

Interessant. Wil dit wel zien, hoewel ik met My Joy niet zoveel kon.

Is dit al eens eerder gedaan? En wordt deze stijl de hele film door gebruikt? Wekt in ieder geval wel interesse op.

Ben je mal, gewoon een amateuristische upload van een onjuist gematte gestabiliseerd shot.

Oh, in dat geval is de interesse weg

Overigens kun je dit stabilizen wat je wilt, maar elke voetstap maakt het beeld een frame of wat onscherp.

Trailer (Youtube HD)

Van het type: "trage film". Dat wist ik vooraf, maar als 'ie op het Filmfestival om 22u30 draait, dan zeg je toch geen "nee". Ik ben even ingedommeld, maar dat zegt meer over mij dan over de film...die gewoon traag is, maar niet extreem. Enfin, Zvijagintsev en Tarkovsky (referenties voor Loznitsa?) zouden dit verhaal toch iets sneller vertellen, denk ik. Maar het meditatieve tempo dient dan waarschijnlijk weer om de toeschouwer helemaal te doordrenken van hoe verschrikkelijk het allemaal is: oorlog, mensen, haat, hebzucht, ...

Waarover ging het? Een soort Christusfiguur die ondanks valse aantijgingen toch het goede blijft doen voor zijn medemens, wat ze hem ook ten laste leggen. Hij draagt het lijk van de een als een kruis overal mee. De een slaagt er in hem in het aanschijn van de dood te vergeven, de ander niet. (De parallel met zij die naast Christus aan het kruis stierven, is duidelijk.) Allebei komen ze echter te sterven, en hij zelf moet tenslotte ook dood om hun (onze?) zondenlast mee te nemen naar boven. Dat is wat ik er althans van maak. Ja? Nee? Zou de film moeten herzien om meer klaar te zien...in de mist. Hoe dan ook sterke cinematografie met foto's die je zou willen bevriezen en in een boekje mee naar huis nemen: prachtig! Wel jammer en misschien overdreven dat Loznitsa voor geen enkel fragment muziek kiest - de klankband voelt doods aan, maar ook dat past natuurlijk in het plaatje.

Hoe dan ook, moet ik opnieuw zien. Met frisse kop dan wel.
2,75*

Contact Film gaat deze film uitbrengen in de bioscoop; releasedatum 19 september (onder voorbehoud)

Toch iets te degelijk. Had er vooral visueel wat meer van verwacht.

Het verhaaltje is nog wel aardig. Had moeite mijn ogen open te houden vanwege het tijdstip dus het kan dat ik eea gemist heb, maar het was me eigenlijk redelijk helder in grote lijnen.

Visueel dus een beetje te degelijk, na 50 jaar trage Russische cinema kijk je hier niet echt meer van op.

3*

Tergend nietszeggende cinema én dan ook nog met weinig visuele flair. Paar aardige momenten (vooral in de gezinsscènes binnenshuis) rond incidenten die deels in flashback worden weergegeven, maar als geheel totaal niet overtuigend. De hele oorlogsretoriek en persoonlijke schuld en boete komt slecht uit de verf. De slotmonoloog (mijmering) komt dan ook nogal over als een hol vat.

Als ik de berichten bij My Joy zo lees denk ik dat beide films zeer vergelijkbaar zijn.

De release is opgeschoven naar 12 december (datum nog steeds onder voorbehoud)

Ik denk niet dat de film wordt uitgebracht, er is al een dvd versie beschikbaar met engelse subs

Gezien op het Noordelijk Film Festival. Barre, grauwe film die weliswaar traag verloopt maar wel de aandacht weet vast te houden. Weer een klein stukje geschiedenis waar ik niet zo snel iets over lees/hoor/zie. Ja, WOII wel, maar dit specifieke gebied ontglipt vaak aan de aandacht, heb ik 't idee.

Lees meer hier.

Een goede drama/historie/oorlog film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Redelijk kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Goed achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Ik vond deze film maar niets.

Ben altijd te vinden voor een goed oorlogsverhaal, maar dit was me veel te saai.

Heb me er stierlijk met verveeld.

Sterke Russische cinema over een stuk WO II waarvan weinig weet.

Hard en koel deze film die het heeft over verraad en onschuld en met een drietal verduidelijkende, behoorlijke uitgebreide, flasbacks werkt doorheen het intrige van vergelding, het halsstarrig negeren van de waarheid en de uitzichtloze positie waarin een indidu kan verzeilen. .

Klassiek zijn de lange scènes die m.i. absoluut niet storend werken omdat ze veelal de gemoedsgesteltenis van de 3 hoofdpersonages passend onderlijnen. Puike cinematografie overigens, met sterk, expressief acteerwerk.

Hele langzame maar toch boeiende film vanwege de tragiek van Soeshenya die moreel zuiver handelt – inderdaad een soort Jezusfiguur zoals JJ_D hierboven treffend omschrijft – maar zijn lot niet kan ontlopen omdat zijn leven sowieso is geruïneerd wegens de verdenking van verraad waarvan hij zich niet kan ontdoen (alleen zijn dood kan zijn gezin redden). Oorlog verandert mensen – in het aangezicht van de dood kunnen we immorele beslissingen nemen waardoor onze slechte kant naar boven komt – maar oorlog kan ook het leven van goede mensen in een hel veranderen. In een oorlog kan goed slecht lijken en slecht goed en in die zin is oorlog de grote morele gelijkmaker. Ik denk dat daar ook de titel naar verwijst: oorlog brengt mist waarin we niets meer – dus niet meer het verschil tussen goed en kwaad – kunnen zien.