Above Us All (2014)

’3D, maar dan zonder de borsten van Doutzen’ - nlfilmdoek.nl

Van wat ik heb begrepen moet dit heel bijzonder worden. Lees dit eens:

Gaat dit de (Nederlandse) film van het jaar worden ?!? KLIK

Ja, dat ziet er erg veelbelovend uit, ik houd ervan als regisseurs zulke duidelijke esthetische keuzes maken. Weet je waar dit vertoond gaat worden, Verhoeven?

Maar komen er ook echt bezoekers op af? Ik hoop het, maar ik vrees met grote vreze...

Je heet toch niet in echte leven Robbert Blokland, BlueJudaskiss?

Van het EYE Film Instituut weet ik dat ze de film in HFR + 3D gaan vertonen. Filmhuis in Breda (Chassé) had ook interesse. De rest van het land weet ik het nog niet. Den Haag? Rotterdam? Groningen? Utrecht? Eindhoven? Den Bosch?

De vraag is ook of ze HFR aankunnen. Laat staan 3D. Zullen wel her en der eenmalige voorstellingen worden. Zoals in het Filmhuis van Maastricht (Lumière) die de film één keer vertoond in slechts 3D. Maar dan wel weer met de regisseuse erbij.

Het 'probleem' is dat veel filmhuizen volgens mij inderdaad (nog) geen (HFR) 3D kunnen vertonen. De vraag is of de grotere bioscopen (Pathe, Wolff) die dat wel kunnen deze film wel gaan draaien, want hun doelgroep gaat dit toch niet zien. En het filmhuispubliek voelt zich op zijn beurt weer niet zo thuis in de genoemde grotere multiplexen.

Maar goed, ik wil dit erg graag zien, ik zou er zelf voor naar Eye gaan vanuit Groningen.

Vertoningen:

11 sept - Eye Amsterdam (daarna dagelijks)

11 sept - Louis Hartlooper Complex Utrecht

14 sept - LUX Nijmegen, Chassé Theater Breda

17 sept - Lumiere Maastricht

20 sept - Louis Hartlooper Complex Utrecht

21 sept - LUX in Nijmegen

21 sept - Chassé in Breda

28 sept - LUX Nijmegen

28 sept - Chassé Breda

In ieder geval EYE en LHC gaan de film in 3D + HFR vertonen.

Daarnaast tijdens het NFF (3D weet niet of het ook HFR is):

- Rembrandt 3 op do 25 sep om 14:00u

- Louis Hartlooper Complex 1 op ma 29 sep om 21:00u (met Engelse subs)

- Wolff/City 1 op do 02 okt om 20:45u

Above Us All gaat in alle door Verhoeven genoemde filmtheaters in 3D draaien. Alleen in EYE A'dam, LHC Utrecht en Chassé Cinema in Breda is de film in HFR te zien. Het blijft vreemd dat hier door Herrie Film en Amstelfilm/Mokumfilm zo beroerd over wordt gecommuniceerd. Ze kunnen een voorbeeld nemen aan de informatie rond The Hobbit.

Above us All is zeker geen compleet mislukt experiment, maar het is verre van geslaagd. Doordat er zoveel ‘nieuwe’ technieken gebruikt worden wordt je afgeleidt van het verhaal, waardoor er totaal geen connectie kan ontstaan met het hoofdpersonage. Wanner de technieken zouden worden gebruikt om de personages te ondersteunen in plaats van deze te overschaduwen had er zeker meer in deze film gezeten. Ik snap wel dat er door de cameravoering e.d een bepaalde boodschap over onze nietigheid in dit leven. Wat is het verlies van één moeder nou vergeleken bij het heelal waarin wij leven? Voor Shay was haar moeder waarschijnlijk haar lichtpunt in het heelal, maar dat gegeven vond Jansen waarschijnlijk niet belangrijk. Hoe goed deze jonge actrice ook haar best doet.

‘Above us All’ Review | Filmtakers

Voor een film met afscheid en rouwverwerking als het centrale motief (de dood van geliefden, emigratie naar een vreemd land, vervreemding van ouders, herdenking van de eerste Wereldoorlog, rituelen die alles een plek geven) is de experimentele aanpak opvallend onsentimenteel te noemen. Na "After the Tone" hebben we hier voor de tweede keer dit jaar te maken met een Nederlandse film waarbij een door autobiografisch verlies geïnspireerd verhaal is veranderd in een uniek vormexperiment (en waarbij Digna Sinke een belangrijk persoon was om de film haar uiteindelijke rigide maar opvallend toegankelijke vorm te laten vinden). Door de camera steeds rondjes te laten draaien waarbij de actie soms wel en soms net niet in beeld valt worden twee zaken overtuigend gesuggereerd. Ten eerste dat de wereld niet stil blijft staan ondanks alle treurige zaken; je moet door. En ten tweede dat ieder in het middelpunt staat van zijn eigen wereld, met een eigen draaicirkel en blik, een eigen verhaal, waardoor het soms lastig is elkaar te vinden. Als de dood iets is dat mensen in hun eentje tegemoet treden, dan lijkt rouwverwerking dat daardoor soms toch ook te zijn. Ik noem het onsentimenteel, maar zo beschouwt zou je het ook behoorlijk duister kunnen noemen. Dat de film toch ook niet naar die kant uitschiet komt door de troostende factor dat deze ervaring iets is dat we dan wel weer met zijn allen delen, en dat ook door de film wordt gedeeld. Het is een mooie film, vol grappige terzijdes, die het imperatief "doorgaan" vooraf laat gaan door een bemoedigend " kop op".

Dat is een gemis...

Voor de tweede achtereenvolgende dag een film van producenten René Goossens en Annemiek van Gorp op het NFF gezien. Normaal heb ik daar niet zo'n oog voor, maar als ze aanwezig zijn springt dat ineens in het oog.

Een redelijk drama/familie film...

Saai verhaal...

Alleen maar draaien, draaien voor camera beweging...

Redelijk acteerwerk...

Mooi HD en prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Niet te moeite waard...