Anything Goes (1956)

Wat een verschil met die jaren '30 musicalfilms. Ik kon vroeger de vergelijking nog niet zo goed maken. Ik vond deze film in het verleden ook al niet best. Het mag dan een mooie film in kleur zijn, het ziet er vaak maar lelijk uit en het verloopt allemaal maar moeizaam. Het is een remake van Bing Crosby's versie uit 1936. Die film ken ik niet. Bing Crosby was toch vooral een goede zanger, net zoals Elvis. Dus het is wel leuk om ze in films te zien, maar verwacht er niet teveel van. Mitzi Gaynor hoort tot mijn favoriete actrices, maar waarom eigenlijk. Hetzelfde verhaal als bij Esther Williams. Ze waren beide mooi, Williams kon goed zwemmen en Gaynor goed dansen. Verder in deze film, Phil Harris, was een bekende, komische orkestleider en Donald O'Connor een leuke acteur die ook goed kon dansen. Dus voor mij allemaal grote namen.

Nou dan zie je deze film nog eens terug.... De uitvoeringen van Cole Porter's nummers zijn ook niet wat je noemt. 2.0

Beetje flauw.

Crosby en O'Connor in één film. Da's eigenlijk het concept, want verder wordt er niet zo heel veel tijd besteed aan het verhaaltje. De twee gaan samen spelen in een Broadway show maar missen een leading lady. Onafhankelijk van elkaar vinden ze de perfecte kandidaat, de rest laat zich raden.

De film wordt ook echt de hele tijd onderbroken voor redelijk op zichzelf staande nummertjes. O'Connor die ineens op een balletje uitglijdt, het balletje teruggeeft aan een kindje en daar dan even een nummertje gaat opvoeren. De tekst slaat dan gelukkig nog een beetje terug op wat er zich op dat moment in de film afspeelt, maar ook dat is niet altijd het geval.

En zo duren die 106 minuten toch een beetje te lang. Het leukste vind ik de stukjes waar Crosby en O'Connor zang en humor combineren, maar die zijn redelijk zeldzaam. Het minst zijn de optredes van Jeanmaire, die wat te ... euhm ... "modern" overkomen voor deze film. Hoorde er niet zo goed in thuis en was verder ook niet echt geweldig.

1.0*