Mother India (1957)

Mother India is een klassieker in de Indiase cinema en de grondlegger voor veel andere Indiase films, die later gemaakt zijn. De muzikale intermezzo’s, die opgenomen zijn met een groot orkest, is hier nog wel het beste voorbeeld van. Op zich ben ik hier niet zo’n heel groot fan van, maar hier zijn het er in verhouding tot de speelduur niet te veel en daarnaast klinken ze niet eens zo slecht.

Het verhaal vertelt over het leven van Radha, een vrouw die trouwt en die daarna ook open staat voor vernieuwingen. Deze vernieuwingen probeert ze te combineren met het traditionele dorpsleven, maar hierbij stuit ze soms nogal op wat weerstand. Die hoofdrol wordt overigens prima gespeeld door Nargis, iemand die verder nog niet kende, maar die destijds een ongekende ster in India geweest moet zijn. Ook de rest van de cast is niet slecht. Visueel is het in orde, al vond ik de kleuren niet altijd even mooi. Er zitten overigens wel mooie scenes in. Vooral het moment waarbij Radha een ploeg in haar eentje voortrekt, is indrukwekkend om te zien.

Al met al is Mother India best goed te noemen. Ik heb weliswaar nog betere Indiase films gezien, maar deze mag zich in ieder geval tot de beteren rekenen. Het is op zich ook wel een interessant filmland, alleen lijken bijna al hun films zowat drie uur of meer te duren, wat automatisch toch wat weerstand oproept. Hierbij viel de tijd in ieder geval goed mee en deze is voor de mensen die echt geïnteresseerd zijn in de Indiase geschiedenis eigenlijk ook niet te missen.

3,5*

Ik was niet onbevangen deze film ingegaan: ik verwachtte een traag maar kleurrijk epos met veel niet ter zake doende liedjes en dansjes- maar mijn vooroordeel werd niet bevestigd, er zijn weliswaar een paar liedjes maar die pasten wel binnen het verhaal en waren ook best aardig. Het was ondanks de flinke speelduur ook niet traag, er zat een prima tempo in, en er werd ook zeer behoorlijk geacteerd. Mooie beelden van het Indiase platteland, en enkele knappe scenes. Een minpunt(je) vond ik de plotselinge tijdsprong als de jongste zoon bandiet besluit te worden, verder zit het met de chronologie wel goed.

Ik sta nog steeds niet te popelen om Bollywood te verkennen, al was het maar omdat die films zo lang duren, maar deze eerste kennismaking met de Indiase cinema is me goed bevallen.

Edit: ik moet zeggen hernieuwde kennismaking, ik zie dat ik jaren geleden al eens een film uit India gezien had.