Low Definition Control - Malfunctions #0 (2011)

Een film waarin middels een voice-over wetenschappers uit verschillende discplines filosoferen over de implicaties van de hedendaagse beeldcultuur. Voorbeelden van ideeën die geopperd worden en die ik zelf aangevuld heb:

- Dat we als burger vrijwillig vrijheid afstaan, omdat we zijn gaan geloven in een fictief vijandsbeeld. De verregaande monitoring heeft ertoe geleid dat analyses vooral gebaseerd worden op het afwijken van een arbitrair gestelde norm. Hierbij is de burger standaard als potentieel gevaarlijk aangemerkt geworden. Het panopticum effect is dat we door het bewustzijn van de alomtegenwoordigheid van monitoring zelfregulerend zijn, d.w.z. we passen ons gedrag aan de norm aan, of wat men denkt dat de norm is. De kunst kan juist doordat de verbeeldingskracht ervoor nodig is, de mogelijkheid tot het anders-zijn aanschouwelijk maken.

- De digitalisering heeft tot een devaluatie van het beeld geleid. Het beeld wordt tegenwoordig vooral ingezet in de bredere trend, die we wel als moderniteit aanduiden, van het vergaren van data om de omgeving, en uiteindelijk de toekomst, beter te voorspellen. Het terugbrengen van het beeld tot een grondeenheid van binaire code ondermijnt de intrinsieke waarde van het beeld: het moet vooral functioneel zijn. De werkelijkheid wordt geabstraheerd, waardoor de betekenisgeving van de kijker verregaand gestructureerd wordt. Het mooiste beeld van de film is het ideaalbeeld van een afbeelding waarnaar je je hele leven lang kunt kijken: een aquarium met vissen.