Ostermontag (1991)

Onbedoeld hilarisch.

Maar nog steeds ultiem slecht. Ostermontag was een titel die pas recent op mijn radar kwam. Ik heb hem dan ook door middel van een uitzending gekeken, anders had ik deze links laten liggen. Dit soort goedkope horror trekt me doorgaans wat minder, maar deze film was zo dramatisch slecht dat het hilarisch werd, en daardoor iets beter.

De term "so bad it's good" past hier dan ook perfect in het plaatje. Deze film is slecht tot op een dusdanig niveau dat het hilarisch wordt. Zowat alle effecten en gruwelijkheden zijn doorzichtig. Van het duidelijk slaan van je bad in plaats van een persoon en plastic flessen in plaats van glazen flessen, deze film raakt op weinig punten. Voor een film die zo graag verontrustend wil zijn is dat dodelijk.

Zo is deze film best talentloos, maar wel met passie uitgevoerd. De regie probeert hier en daar weleens wat uit qua camerawerk (camera die door de kamer rent) en zijn er weinig grenzen. Veel geweld en de horror is hard, alleen niet echt met impact gezien de vele slordigheden. Toch valt het moeilijk te ontkennen dat als dit iets beter uitgevoerd was het behoorlijk gruwelijk zou zijn.

Ostermontag duurt niet lang met een ruim uurtje, en langer had het ook niet gehoeven. Opvallend genoeg hebben de makers nagedacht over het verhaal, want het duurt even voordat het kwartje valt. Ze hebben er zeker wat leuks mee gedaan, en dat kan ik prijzen. Het is alleen zo dat de uitvoering compleet brak is. Dat het voor een gedeelte zeer humoristisch werkt gaat het ook zeker geen voldoende opleveren.

Omdat het allemaal wel erg vlot wegkijkt en het lachen gelbazen is met de uitvoering ben ik bereid er in een gulle bui een 2,0* aan te geven. Vooral omdat het wel passievol aanvoelt en behoorlijk vlot is. Ik heb regelmatig hardop gelachen, en dat maakt het qua plezier wel leuk. Ik kan er alleen geen voldoende aan kwijt, want de uitvoering vertoont te veel fouten, slordigheden en brakke elementen.

Zelden zo dubbel gelegen om het geluidseffect wanneer iemand zijn hoofd geraakt werd met een fles.

Dit gaf de film haast een cartoon achtig gevoel.

Het geweld in deze film is vrij hard. Op een wijze dat het een iets naardere nasmaak naliet dan een willekeurig werkje van Olaf Ittenbach, om zo een vergelijking te maken.

Deze film heeft door de knulligheid in acteerwerk en de uitbeelding van het bloedvergieten een soortgelijke beleving als een Olaf film, enkel weet Heiko het zo neer te zetten dat het geweld net wat zieker overkomt.

Een hoge rating kan ik deze film dan weer niet gunnen doordat er hiervoor net wat te veel steekjes worden laten vallen. De film had op momenten vlotter gekund, tevens zorgt de onbalans ervoor dat de film niet helemaal uit de verf komt.

Het is niet genietbaar genoeg als sommige splatter films kunnen zijn die een komische ondertoon dragen en anderzijds is de film ook weer niet goed genoeg neergezet om helemaal binnen te komen als shocker.

Wel vraag ik mij ergens af als dit niet een Olaf werkje is onder een pseudoniem.

2,0