Una Rata en la Oscuridad (1979)

Door Mexicaanse lesbo horror buffs uitgeroepen tot beste Mexicaanse lesbo horror film aller tijden, helaas ben ik geen Mexicaanse lesbo horror buff en weet ik niet of het waar is.
Ik hoop eigenlijk van niet, want het was een behoorlijk saaie bedoening. Zo aantrekkelijk vond ik die 2 potten niet, Peluffo over datum en De Melo iets te opzichtig een pot.
Het betreft hier kinky genoeg ook nog 2 zussen, Peluffo-Josefa en De Melo-Sonia. Ze nemen hun intrek in een huis waar het vroeger wemelde van de hoeren, en dat wordt gedomineerd door het portret van een zeer mooie mevrouw, klaarblijkelijk ooit de " madam " des huizes. Alras ontstaat er een dialoog tussen de 2 zussen die nogal absurd is voor 2 mensen die mekaar al jaren goed kennen, maar dient om zelfs de grootste imbeciel duidelijk te maken dat het hier 2 potten betreft:
Sonia: waarom ben jij eigenlijk nooit getrouwd ?
Josefa: kweenie...waarom leef jij op jouw leeftijd eigenlijk zonder mannen in je buurt ?
Eenmaal vastgesteld hebbende dat de 2 pot zijn , kunnen ze beiden alleen naar hun slaapkamer vertrekken...
Van slapen komt niet veel, want het betreft natuurlijk een haunted house waar alras de dingen gebeuren die daar plegen te gebeuren, en we leren ook hoe aardbevingen in Mexico ontstaan: door uitbarstingen in de erogene zones van eenzame lesbo fantomen !
De lesbo intrige meets haunted house is natuurlijk verre van nieuw: vele geleerden althans menen in the haunting van Wise ook al Sapphische elementen te kunnen bespeuren.
Wat in concreto hier betekent dat de 2 bezoek krijgen van een vrouwmens van wie we het gezicht niet zien, en die beiden bevredigt op helaas tamelijk impliciete wijze. Een van die sequenties was heel erg lang, steeds krosgekut naar iets fantasy-achtigs in een soort campy ouwe reclamespotjes stijl , u weet wel opwaaiende gordijnen in soft focus enz.
Het slot tracteert ons dan op zouteloze potergeist 93 avant la lettre achtige onzin, en een twist/coda op het eind. Het blijkt dat we niet zozeer naar lesbo horror als wel naar trannie horror hebben zitten kijken, met een duidelijke knipoog naar psycho.
Die rat in de titel tenslotte: die titel is juist, want we zien nooit meer dan 1 rat in beeld, 1 keer ook in close up, bleek een rat te zijn die plastic surgery had ondergaan...
Visueel en narratief is het niet veel, auditief wel: de goblineske score van Diaz Ardoz is zonder meer briljant.
Deze klassieker is op DVD uitgebracht samen met la maldición del monasterio.