Sodium Babies (2009)

Erg gaaf.

Het duurt even om te wennen aan deze film. Het is duidelijk een projectje waar de twee broers enorm veel tijd in geïnvesteerd hebben, ook is duidelijk dat ze hier alles gegeven hebben, in de hoop dat het genoeg was om een carriere te lanceren.

Dat zorgt voor een geweldig onevenwichtige film waar niet alles even sterk uit de verf komt, maar tegelijkertijd is het ook zo geweldig druk en geanimeerd dat er altijd wat te zien valt en dat het eigenlijk altijd wel genieten is van de geweldige ideeën van de broertjes.

Het mag dan wel een "vampierenfilm" zijn, het heeft weinig te maken met de typische genrefilms. Een geweldig stukje cinema dat bomvol gave ideeën zit. De kinkjes neem je er achteraf makkelijk bij.

Geweldige talenten die broertjes.

4.5* en een uitgebreide review

Klopt, ik moest toch meermaals aan Godkiller denken, al snap ik jou The Spirit vergelijking in de lange review ook wel. Grimmig spul, maar ook totaal niet serieus en compleet geschift.

Had de film het eerste kwartier al bijna uitgezet. Doe eens normaal? Het ene karakter loopt met een vette grijns te acteren, de ander kijkt alsof ie moet poepen. Waar kijk ik naar? Gooi er nog eens bij dat de film gelijk vanaf het begin al als een flipperkast van stijl naar stijl heen en weer schiet. Het is op zijn zachtst gezegd best vermoeiend.

We pakken wat strip, , idiote glitchy beelden (=GAAF), scenes die door tig filters gehaald zijn en sneeuw landschappen waar de sneeuw omhoog dwarrelt, dat is nog maar een klein voorbeeld van de geschifte flipperkast die er hier voorbij komt. De soundtrack lijkt wat stijlvaster, maar sluit wel aan bij de beeldenstroom. Echt rustiger wordt die er niet op dus.

Verhaal is er ook nog ja, logica lijkt hierin soms ver te zoeken en over een dik plot valt niet te spreken. Iets over een hulpje van een meester vampier, die ontdekt dat hij vrije wil heeft? Dat is het wel in grove lijnen. Dat alles dient als kapstok om Guy Ritchie humor, flipperkast visuals en zelfs wat Underworld-achtige fightscenes (correct me if I'm wrong, dit zag er wel een STUK beter uit natuurlijk, maja) aan op te hangen. Zien is geloven, want ik kan nog wel meer neerpennen, maar volgens mij blijf ik dan in cirkeltjes ronddraaien.

Dit is een film over vampiers, maar niet op de gebruikelijke manier die je verwacht. In feite komt het zelden voor dat de puntige hoektanden zelfs maar worden getoond. Tja en het beoordelen van dit is niet eenvoudig. Waarom… nou het duurt een tijdje om de personages gedeeltelijk te leren kennen, wie ze zijn, waar ze over gaan en hoe sommige stukjes in elkaar passen. Het verhaal volgt Dead Dog, een Ghoul, een wezen dat tot slaaf is gemaakt door het bloed van een "meester" (geïnjecteerd als een medicijn). Ze zijn sterker, verouderen niet, zijn veerkrachtig en kunnen in de zon die in dienst en dienen als voetsoldaat voor vampiers. Veel blijf vaag en de film is door zijn montage meer een grafische, stilistische ervaring. Daarmee zijn ook direct de sterke en zwakke punten van de film in één keer samengevat. Het is duidelijk dat de filmmakers willen uitpakken met visuele effecten en een soort anthologie van filmische stijlen willen presenteren; tekenfilm, spit-screen, slow motion-cuts enz. Een groot eerbetoon aan elke Hollywood-kaskraker; stripboek, computerspel of muziekvideo die ze ooit hebben gezien Helaas is niet elk idee even leuk om te volgen. Die spelshow-scenes meer aan het einde vond ik zelfs vervelend eentonig. Toch doen de gebroeders Benoit en Julien Decaillon wel interessante dingen echter verliest men door hun kunnen te tonen ook dat de kijker (tenminste ik wel) ook een vorm van entertainment nodig heeft.