Kazoku X (2010)

Synopsis spreekt voor zich.

Vond het een vervelende film, waar je maar geen grip op kon krijgen. Het gevoel dat elk moment de bom kan of kon barsten hield mij kijkende.Tevergeefs... Ook ergerde ik mij aan het storende (hand) camerawerk (veel te schokkerig.)

Verder wordt er wel goed geacteerd, maar zeker geen aanrader.

Saai.

*2.5

Boeiend!

Al begrijp ik wel waarom iemand deze film als "saai" zou omschrijven. Het is niet bepaald een film met een reuze plot. Het duurt sowieso al aardig lang vooraleer het eerste woordje geopperd wordt. Yoshida observeert vooral, zet z'n camera dicht bij de personages en focust op een aantal kleinere momenten.

Op zich lijkt de film op een typisch "typisch gezinnetje dat barsten begint te vertonen" gebeuren, maar toch weet Yoshida het erg origineel in te vullen. Waar soortgelijke films vooral leunen op drama en een spiraal aan negatief, sidestept Yoshida dit bekende plotpaadje.

Moet wel zeggen dat hij op het einde wel een enorme sprong maakt. Heb de laatste 10 minuten zelf nog een keertje opnieuw gezien, met het idee dat ik toch ergens nog een verdoken climax gemist had. Die is er volgens mij, maar het maakt de film alleen maar sterker. In plaats van een oud moraaltje krijg je een origineel einde. Ben er zeker van dat dit bij de meeste mensen niet goed zal vallen, maar ik vond het geweldig.

Yoshida neemt een bekend thema en slaat er mooi z'n eigen weg mee in. De uitwerking is eigen en de afloop meer dan geweldig. Het is alleen geen film die een enorme indruk nalaat, dat is ook wel een beetje het punt/de boodschap van de film. Lastige tegenstrijdigheid, maar het positieve gevoel overheerst absoluut.

3.5*