Swchwrm (2012)

Mwah. Niets strak genoeg, zowel inhoudelijk als qua vorm. Vooral qua dat laatste is de film blijven steken in veel leuke vorm ideeën, zonder dat het echt een geheel wil worden. Jammer, want dat Tellegens boeken interessant zijn voor een filmvertaling, dat staat vast.

De creatieve film- en verhaalstijl zorgde voor hilarische momentenhet kwijtraken van de ouders, de kameel. Ik vond Verbaan echter alleen maar irritant met de veel te grote rol als konigin. SWCHWRM zelf was wel redelijk gecast, erg aandoenlijk maar niet heel interessant.

Het grootste kritiekpunt is echter dat SWCHWRM veel te langdradig en filosofisch is om onderhoudend te blijven voor mij, laat staan voor jonge kinderen. Er gebeurt te weinig en er zijn te veel herhalingen en dode momenten die makkelijk weggelaten hadden kunnen worden.

Iets te volwassen dus voor een kinderfilm maar wel een heel verfrissende, ietswat onevenwichtige, kinderfilm met een leuk verhaal en enkele geweldige grappen.

Erg leuke kinderfilm dat ook, wat ik altijd nog wel kan verhapstukken, erg knutselachtig en creatief in elkaar is gezet en waarin de fantasiewereld van V. Swchwrm (jezus wat een naam als je deze film probeert te zoeken op MM) waarbij zijn echte naam niet bekend mag worden. De film deed me overigens hier en daar ook sterk denken aan Lang Leve de Koningin, met die fantasiewereld in dat paleis. Het acteerwerk was hier en daar redelijk: Het jochie dat SW (gaan we weer) CHWRM speelt deed het nog best overtreffend, ook Hans Dagelet als zijn opa was fantastisch, en vooral met zijn achtergrond. Ik ergerde me wel dood aan die Georgina Verbaan zeg, man man man, dat mens kan gewoon echt niet acteren en die kop die ze altijd trekt met dat belerende arrogante toontje is zo overgeact en misplaatst. Waarom hebben ze Loes Luca of Carice van Houten niet gewoon gekozen? Verbaan kan het beter bij het showen van der neptieten houden in soapseries. Dat was wel even een misser. Die meester vond ik trouwens wel erg grappig.

Verder was de film zoals gezegd lekker creatief en vaak op zijn Villa achterwerks met een paar fijne beelden dat dit tot een prima jeugdfilm maakt voor de woensdagmiddag.

3,5*

Het idee is erg leuk, erg origineel zelfs, maar de uitwerking is niet al te sterk. Er zitten best wel wat aardige losstaande scenes in, maar het wil samen nooit echt een geheel worden.

Swchwrm is daarnaast door de opzet soms een wat lastig te begrijpen film voor kinderen. Mijn dochtertje van 6 had soms de grootste moeite om alles goed te kunnen volgen. Als het dan zelfs niet lukt om de doelgroep te pakken, dan heb je als makers toch iets fouts gedaan.

2,0*

Een kinderfilm waar kinderen geen moer van begrijpen....dan kan het er visueel leuk uitzien maar dan heb je er alsnog niets aan.

Bij deze film is de plank volledig mis geslagen.

Acteerwerk was wel oke maar daar heb je niet zoveel aan in een productie als deze.

Het boek heb ik vroeger gelezen en ik vond het geweldig. De film is misschien erg vaag, maar zo is het boek ook en juist dat enorm creatieve, fantasierijke, aparte en originele vond ik er als kind zo leuk aan, en nu nog vind ik dat leuk. Ik snap dat niet iedereen het kan waarderen. Het moet je ding zijn, en voor kleine kinderen kan het inderdaad erg lastig zijn om de film te volgen. Ik vind het in ieder geval goed gespeeld en mooi gefilmd. Ik vind het niet veel onderdoen voor het boek. Een 8. 4*

Tja, als kinderen het niet begrijpen, dan komt dat misschien wel als ze een paar jaar ouder zijn. Jammer als dat betekent dat de film daardoor niet voldoende toeschouwers heeft gehaald om quitte te kunnen spelen, maar inventiviteit, speelsheid en fantasie moeten toch gestimuleerd worden. Visueel deed het me af en toe aan Jean-Pierre Jeunet denken met die tussenshots vol fantasie en die aparte cameravoering, maar waar Jeunet zijn stijl vaak in dienst van een duidelijk plot zet, lijkt Swchwrm meer op een associatieve opzet dan op een duidelijke verhaalstructuur te leunen, hetgeen het ongeduld van sommige gebruikers hier misschien verklaart. Ik vond het zelf in ieder geval niet zo dwingend als vermoedelijk de bedoeling van de makers was, maar toch interessant genoeg om tot het einde toe geboeid te blijven, met dank aan de uitstekende Dennis Reinsma (plus prima rollen van Georgina Verbaan en Hans Dagelet). En helaas slechts een piepklein rolletje voor Cas Enklaar...