Milarepa (1976)

Hij heeft echt bestaan : Milarepa ( ca. 1100 )....dat is nieuws noch voor boeddhisten noch voor filmbuffs, want er zijn meerdere films over hem gemaakt. Helaas ben ik katholiek en geen filmbuff, dus mij zei deze onderhand legendarische figuur niet zo veel. De hagiografie over hem is gekende lectuur en werd door auteuse Cavani tot scenario bewerkt aan de hand van een Engelse vertaling. Film trouwens uit de teevee periode van Cavani- die jullie ook kennen van night porter- waartoe ook haar biopics over Galilei en Franciscus behoren, die laatste meer in mijn katholieke straatje passend.

Zoals hierboven gezegd is het Milarepa verhaal gebed in een raamvertelling waarin student Leo/ Balazsovits- die jullie ook kennen uit meerdere Jancso films- die bezig is aan een vertaling van Lamaistische texten, verongelukt met in zijn gezelschap professor Bonacelli en diens jonge eega Michelangeli . De professor spreekt het voor de hand liggende mantra Milarepa uit, waarna Leo de Geest krijgt en in een visioen zelf transformeert tot de eponieme held, met de professor als Marpa zijn leermeester, en de verder voor de hand liggende rolverdeling.

We gaan dan zgn. naar Tibet, in feite echter zijn we in de ....Abruzzen want geld voor een reisje naar de Himalaya zat er niet in. Geeft een nogal vervreemdend en anachronistisch effect, een beetje van de nood een deugd makend heeft het geheel ook een opzettelijk distantierende en didactische opzet met Bressoniaans acteerwerk - al dan niet bedoeld- zodat het ons niet hoeft te verbazen dat Pasolini enthousiast was over deze productie, die door diens mythologisch- anachronistische werkjes beinvloed lijkt te zijn.

De highlights uit de Milarepa biografie zullen gekend zijn : de onderdrukking van hem en zijn familie door boze oom George Wang ( ! ), de vlucht van Milarepa, zijn cursus zwarte magie die hij met daverend succes afsluit, zijn ontevredenheid hierover, en zijn Verlichting bereikt dankzij de wijze levenslessen van Marpa. Om het vervreemdend te houden af en toe wat cuts terug naar de auto, ook weer op het eind.

Het is erg een film van zijn zweverige tijd inhoudelijk en visueel, ontkomt niet geheel aan een tv- look ondanks de nobele inspanningen van de gelauwerde fotograaf Rotunno. Anderzijds : zie je de PO nu al zo'n project financieren ? Met Dennis en Nicolette in Tibet zeker...

Goede score Paris overigens.

Er is geen officiële release met onderschriften dus u zult u heil moeten zoeken in het fansubcircuit, of u kunt de Bhutaanse homonieme film kijken die wel op DVD met onderschriften is uitgebracht.