Microscopic Liquid Subway to Oblivion (1970)

Wat zie ik, nog geen messcherpe observaties van de "doe eens lekker gek " cinema buffs voor een lekker gek doen drugsploitationfilm van auteur John Shadow die nota bene is opgenomen in de gekende

" te zien " bufflijstjes voor het jaar 70 ???

Misschien komt het omdat deze film toch niet zo gek is als ze hoopten. Of omdat die Shadow geen auteur was. Wie of wat was die Shadow dan wel ? Daarover doen gekke verhalen de ronde, officieel was het schijnbaar de enige film geregisseerd door Cani arrabiati producent Loyola, maar ik weet niet of dat bewezen is. Eigenlijk interesseert het me niet te veel.

Hoe dan ook: 1 van de talloze would be spiegedeliese cultfilmpjes vervaardigd in het post easy rider tijdperk, nu tamelijk vergeten en nooit fatsoenlijk gedistribueerd. Ook niet om de aanwezigheid van Aulin die dit vehikel medeproduceerde, maar na het candy fiasco schijnbaar melaats was verklaard. Zelf doet ze hier een verdienstelijke gooi naar een razzie, stond schijnbaar echt stijf van de bruin.

Of de film pro- drugs is weet ik niet, hij is iig wel anti- anti drugs, zo maken de figuren van bad guy John/ Rebar en zijn schandknaapje Henry- een geek met jampotbril en plakhaar- wel tamelijk duidelijk. Maar junkie Billy is ook weer niet meteen een posterboy voor de happy shotter.

Misschien eerst even een korte synopsis want de bovenstaande is niet geheel adequaat : in den beginne pleegt een medewerker van een Engels mini- college zelfmoord onder invloed van drugs, mooie aanleiding voor dean John om met zijn schandknaapje Henry een geniepige kruistocht tegen dat spul te beginnen. Hij verdenkt 1 van zijn studenten- Billy- ervan een rotte appel in het college te zijn en wil deze verwijderen. Daarvoor gebruikt hij nogal onorthodoxe methoden : hij nodigt Billy uit voor een vakantie naar Italië, samen met Henry en Johns vrouw- Aulin dus.

Het begin van een bizar experiment waarin John tamelijk doorslaat en alles natuurlijk gigantisch uit de klauwen loopt : de war on drugs wordt een apocalypse now. Die besluit op nogal bizarre wijze, dermate dat sommige brave zielen vermoeden dat de film onvoltooid is.

Je zou denken dat alle voorwaarden voor een lekker gekke film hier dus aanwezig zijn, is ook zo maar het komt er niet echt uit. Meestentijds zitten we te kijken naar dialogen in een besloten ruimte, dialogen waarvan de inhoud rudimentair om niet te zeggen zwakzinnig is ( e.g.: heb je ooit je eigen lul gezien ? ). Opvallendst waarschijnlijk de sequentie waarin we met een speciale lens een potje...biljart volgen, en dat was het dan. Plus dan nog de merkwaardige slomo's alla SQPLV van godART, slechts in het begin echter en waarvan de bedoeling me niet geheel duidelijk is.

And yet : er zijn natuurlijk nog de merkwaardige kroskuts naar de hippie bikers rondom het kampvuur even buiten de villa. Deze counterculture love children laten ons zien hoe je wel met sex en drugs om moet gaan, zo lijkt het. En fungeren misschien als een soort koor, let immers op die "wicker man " pop die de naam Billy draagt...een stel uit een Anger film weggereden gay bikers verzorgt dan tenslotte het motto : "waste paper for the blind " , al begrijp je dat dan pas in de context van de finale.

Het geheel is duidelijk met minieme middelen in mekaar geknutseld : zo is dat zgn. Engelse college duidelijk een landhuis in Lazio, dat even later doodleuk dienstdoet als de zgn. Italiaanse villa waar ze vakantie vieren ! Speelt ook practisch op 1 locatie.

Shadow wist nog wel de gerenommeerde Pogany in te huren voor de fotografie, behalve bij de biljartscène kon hij zich niet onderscheiden.

Rest dan de score : die is zeer opmerkelijk te noemen. Niet alleen positief : de titlesong is ingezongen door een zo te horen spaced out neger en volslagen toon-los, bijna belachelijk slecht en begeleid door een soort psychotische vrije jazz variant. De rest van de score was echter wel prima.

Dit alles onder voorbehoud want de print is in erg slechte staat en er circuleert slechts een verrotte Griekse VHS ( rip ) , die een film draaiend om sfeer waarschijnlijk- of wel zeker- onmogelijk recht kan doen. Wat lekker gek doen cinema buffs natuurlijk niet vrijpleit van stemmen en het plaatsen van messcherpe observaties, die bovenstaande volstrekt overbodig zouden moeten maken...