La Tigre Venuta dal Fiume Kwai (1975)

Er bestaan er niet veel van : suki westerns... dit is een schaars voorbeeld uit die categorie, en niet wat je noemt succesvol. Wat hij dan gemeen heeft met de hele serie east meets west spaghetti's, vrijwel allemaal mislukkingen. Niet dat hier enige kans van slagen op succes was geweest : de volstrekte nobody Lattanzi flanste dit product in mekaar met een budget van zo te zien 500 lire.

Als eponieme held hebben we de mij verder ongekende Srivilai, en als zijn letterlijk en figuurlijke sidekick Kam Wong Lung, schijnbaar verstoten door de wu tang clan. Terecht, want hij kan er geen hol van en is zelfs in het HK wereldje een schijnbaar ongekende gebleven. Deze 2 oliëntaalse helden gaan het opnemen tegen een stel lassistiese baddies, uiteraard geleid door niemand minder dan Gordon Mitchell- toch een lichtpuntje. Eastman is wat miscast als sheriff en...pacifist, maar zijn aanwezigheid is toch nog een extra cultpuntje waard.

Die laatste 2 dan ook de enige redenen om naar dit godsgruwelijk slechte gedrocht te kijken, want het betreft hier 1 van de slechtste spaghetti's aller tijden. Twilight ? Apocalypse, eerder. Het begint al met de titel die iedereen meteen parodistisch zal overkomen, we verwachten dan ook een klucht maar dat blijkt dit- hoera kenners- niet te zijn. Schijnbaar tamelijk serieus bedoelde actiefilm, al lijkt het door de - toepasselijk hier- mongoloïde dubbing dan nog wel komisch op een onprettige manier.

Blijkbaar vervaardigd door lieden die nog nooit een camera hadden gezien laat staan ermee gewerkt, kan deze prent roemen op bijna negatieve production values, het slaat werkelijk volstrekt nergens op hoe vooral de actiescènes in beeld zijn gebracht. Meestentijds is het letterlijk niet om aan te zien. Goed, die VHS print helpt uiteraard niet maar je ziet wel dat dit op geen enkele beelddrager redeemed kan worden.

Net als de Trintakluchten en niet verrassend gezien de Aziatische inbreng , draait het hier meer om kloppartijen dan om shoot outs: de tijger rekent al high and low kickend en klappen uitdelend af met de booswichten, desnoods gebruikt hij ook pijltjes. Zijn Chinese compaan laat pas later zien dat achter zijn anti heroïsche verschijning ook een heuse would be martial artist schuilgaat. Ook die kloppartijen zullen martial arts buffs niet in vervoering brengen, al was het slotduel tussen Mitchell en de Thai nog wel enigszins om aan te gluren. Vooral dan vanwege het gigantische aantal trappen dat Mitchell hier op zijn lelijke bakkes krijgt . Sommige daarvan ook "echt " , naar hij zelf beweerde.

Shoot outs dus schaars, 1 Castellari style slomo momentje en dat was het wel wat betreft de heroic bloodshed. Dat in een film waarvan we toch moeten toegeven dat hij een keer niet om wraak draait : de held doet slechts zijn boeddhistische plicht door de as van een hem verder ongekende Texaan naar diens familie te brengen. Na deze intro die zgn. in Thailand speelt maar er waarschijnlijk niet is opgenomen, verkassen we naar een platsoentje in waarschijnlijk IT, waar een heel erg prefab ogend Texaans stadje het schouwtoneel zal worden van de strijd tussen goed en kwaad. Er is ook een heuse Mac Guffin : het Jeff Koons achtige, kitscherige olifantenbeeldje dat een heuse schat herbergt. Hoera kenners : geen goud maar edelstenen ! Origineel hè ?

Toch vrees ik dat westernliefhebbers/ kenners hier net als gewone stervelingen niet meteen warm voor zullen lopen. Er is een VHS voor de verzamelaars, rip kan natuurlijk worden gedownload.