Il Cavaliere dalla Spada Nera (1956)

Ze bestaan in het pulp fictie universum bij de duizenden : gemaskerde wrekers of strijders voor gerechtigheid...de ridder met het zwarte zwaard is er eentje van. Inderdaad, behalve met het zwarte zwaard waarvan we overigens amper kunnen zien of het zwart is en waarvan de zin ons verder tamelijk ontgaat, is de held hier ook uitgerust met een masker. Of het een eerbetoon aan Santo is weet ik niet, maar het betreft hier een zilverkleurige kap die echter de onderkant van het gezicht vrijlaat. Dan nog doet de held hier wat aan Santo denken, maar dan om een andere reden : hij is een tikkeltje aan de chubby kant.

Die held wordt hier vertolkt door niemand minder dan Steve Barclay...wie ? Nou, geen idee eigenlijk. Naam en gezicht zeiden me niets, zijn IMDB filmografie is bovendien weinig indrukwekkend te noemen. Zoals ik al zei is hij niet geheel fit en heeft hij de uitstraling van een of andere boerenkinkel die voor de gelegenheid uit een café nabij de studio's was geplukt als figurant, en per ongeluk tot protagonist werd gebombardeerd.

Zijn volslagen anonimiteit deelt hij met het merendeel van de cast, behalve Berti misschien die echter al tegen de 40 liep en waar we het niet warm meer van krijgen. Zij dus damsell in distress Laura, een gravin die de dood van hubby moet wreken en daarbij hulp krijgt van Barclay/ Marco incognito. De villains zijn de usual suspects: een markies, een graaf en een baron. Die 3 onverlaten gaat de gemaskerde held eens mores leren op de gekende swashbucklerwijze...waarbij hij in navolging van Zorro een souvenir achterlaat, dat meer weg heeft van een wijnvlek of iets dergelijks.

Het betreft hier zoals inmiddels duidelijk moge zijn een extreem knullige en goedkope swashbuckler all'Italiana, geset in min of meer fictieve plaats en tijd, Italië anno 1500 ongeveer. De gebruikelijke umwelt voor dit soort producties dus. Deze onderscheidt zich hooguit van de rest in negatieve zin : niet alleen de cast maar ook de crew levert een tamelijk zielige wanprestatie en in feite is deze prent niet om aan te gluren zo slecht en infantiel. De duidelijk extreem beperkte middelen - zie ook de studiodecors en een handjevol figuranten - konden door de regisseur niet worden omgezet in iets campy aandoenlijks, het straalt niets uit dan volslagen incompetentie en lusteloosheid. Een extra handicap is nog het ferraniacolor procédé dat hier werd gebruikt, en niet voor niets al vrij snel werd vervangen door betere buitenlandse technieken. Veel van die films nog slechts in z-w te zien, deze nog in kleur maar dat is bepaald geen meerwaarde.

Wie die regisseur was weet ik niet zeker, de credits vermelden de Hongaar Kish maar volgens de meeste bronnen zou Capuano, genreveteraan, het meeste geregisseerd hebben. Zelfs voor zijn bescheiden doen geen grote verdienste.

Het lijkt me dat deze Z swashbuckler met een intrige die een kind van 6 na 5 minuten reeds geheel kan uittekenen en ( bij wijze van service kunt u hierboven al lezen hoe het afloopt trouwens, ik vertel er nog even bij dat de brave pummel Marco eigenlijk een onterfde hertog blijkt te zijn zodat niets een huwelijk met zijn bazin op het eind in de weg staat ) , ook hooguit geschikt is voor een publiek van 6 jaar en jonger.

Ik vertel hier nix nieuws mee: velen hier hebben dit gezien onder de titel "der Kavalier vom schwarzen Schwert " op teevee, VHS of DVD. Ook liefhebbers/ kenners. Het woord is nu aan hen...