Microphone (2010)

Gezien @liff 2013

Vrij lange film over jonge Egyptenaren met liberale denkbeelden die vechten tegen het conservatieve klimaat net vóór de "revolutie".

De film oogt wat "blij": zeker met de kennis van nu, zou je meer geweld verwachten als westerse kijker.

Graffiti-, muziek- en filmartiesten komen aan bod in deze film waar (met name) gebruik is gemaakt van mensen die in de werkelijkheid ook resp. graffiti- muziek- of filmartiest zijn. De film komt aanvankelijk wat "slordig" en onoverzichtelijk over en is een tikkie lang; het verhaal is aardig maar niet hoogstaand.

Al met al vind ik deze toch zeker extra waarde hebben, door de unieke input van de "echte artiesten": de graffitti is weliswaar banksy achtig maar goed, de muziek is steengoed en gaat erg goed samen met de sfeervolle beelden van de stad.

Misschien oogt de film blij, maar de achterliggende betekenis is dit niet. Achter de blijheid, zat juist een diepe worsteling van de personen (trouwens geen acteurs). Het vooruit willen geen, willen moderniseren, maar tegelijkertijd niet de kans/mogelijkheden krijgen en in oude structuren blijven hangen. De 'maatschappij' de bepaald wat hoort en hoe je moet zijn. Wil je dit ontvluchten, dan moet je je roots verlaten, en ook dan blijkt niet alles te zijn wat je hoopt.

Film is verder mooi weergegeven. Sfeervolle muziek, realistische beelden, en mooi karakters. Het slordige heb ik niet zo ervaren. Deze stijl is bewust gekozen en geeft juist de realistische handycam sfeer. Het is dan ook een mix tussen docu en film.

4*