No Tengas Miedo (2011)

Aardige dramafilm, die soms (teveel) op een documentaire lijkt, over een vrouw die op jonge leeftijd door haar vader is misbruikt en die (psychologische) hulp zoekt om te breken met haar verleden. De film toont de psychologische en emotionele schade die ze aan haar jeugd heeft overgehouden, en de worsteling waarmee ze moet leven, zoals de haat-liefde die ze voor haar ouders voelt.

De film kent een rustig tempo, en neemt geen blad voor de mond. De narigheid die mensen in haar situatie hebben meegemaakt worden in praatsessies zonder taboes uitgesproken. De uitstekende acteerprestaties en het realisme maken het soms naar om aan te horen.

Niet geschikt voor tere zieltjes.

Hoe kan het zijn dat de persoon, die het meeste van mij houdt, dezelfde is die mijn leven heeft verwoest?

Hoed af voor Michelle Jenner. De ingetogen en goeddeels zwijgzame wijze waarop zij invulling geeft aan haar slachtofferrol van kindermisbruik en incest, bezorgde mij van tijd tot een tijd een beklemmend gevoel. Beelden zeggen vaak meer dan woorden. Naast Jenner zijn charmeur Lluís Tomar en Belén Rueda ideaal gecast als de perverse wolf in schaapskleren, resp. de bitse afstandelijke moeder.

Een ongemakkelijke film. Gezien het onderwerp had ik niet anders verwacht. Ik ben niet onverdeeld gelukkig met de gespreksintermezzo’s, omdat die m.i. onnodig inbreken in de verhaallijn.

Soms loop je in een film tegen een scène aan, die inslaat als een bom. De perplexe blik in de ogen van de jonge Silvia, wanneer zij na een plezierig uitje voor het eerst door haar vader wordt aangerand, zal mij zonder twijfel nog lange tijd bijblijven. Dit geldt trouwens voor heel de film.