Quelli della Montagna (1943)

Ze bestaan wel degelijk : films die auteur Blasetti ( die jullie kennen uit de Nelson Pereira dos Santos buff lijstjes...) regisseerde onder pseudoniem...althans : hijzelf beweerde dat zijn technische supervisie van nobody Vergano de facto neerkwam op de integrale regie van dit propagandavehikel. Dat zou best waar kunnen zijn, want waarom zou je liegen over iets waar je weinig eer mee inlegt ?

Althans : hoewel de IMDB rating anders zou kunnen doen vermoeden, is dit een nogal vervelend, inhoudelijk saai en visueel weinigzeggend doorsnee propagandafilmpje uit de oorlog, gecombineerd met het verplichte melodrama en point d'honneur vs point d'amour gegeven. Standaard voor dat soort genrefilms, trouwens we hadden het onlangs al over Aldebaran dat hetzelfde stramien volgde, maar al evenmin opmerkelijk was.

Zoals u begrijpt was er nog een supervisor voor het inhoudelijke aspect : het ministerie van oorlog dat de film sponsorde om wat reclame te maken voor het korps Alpenjagers. Zal nodig zijn geweest gezien de weinig bevredigende wijze waarop de oorlog voor de Italianen verliep...degene die het allemaal bedacht was ene Ciro Bertone, een beginnende filmmaker die ironischerwijs sneefde op de Balkan nog voor de film klaar was.

Als protagonist hebben we weer eens Nazzari ( die Nelson Pereira dos Santos buffs kennen uit la cena delle beffe...) , fasjistiese propagandaheld numero uno. Hier vertolkt hij een marginaal wat dieper uitgewerkt karakter dan gebruikelijk in het "genre ", al blijft hij au fond net als de hele intrige schematisch en voorspelbaar.

Die intrige is simpel: Nazzari- een keurige advocaat - beleeft in vredestijd een idylle met geemensipeerde arts Lotti, wordt opgeroepen voor dienst bij de Alpenjagers, houdt zich echter meer bezig met mindgames, is jaloers op een...dode held die het eerder met zijn lief gedaan zou hebben ( ! ) , ruziet met de commandant, ski't wat in de Apennijnen die voor de Alpen moeten doorgaan, is een ongeleid projectiel dat de discipline aan zijn laars lapt, wordt met zijn compagnie naar het front in de Balkan ( denk ik, geen specificaties ) gestuurd alwaar hij zichzelf- verrassing- redeemed en ontpopt tot authentieke Held.

Gesneden koek dus inhoudelijk, maar ook visueel weinigzeggend. Studioproductie en dat is te zien, de kloppartijen op het eind zijn underwhelming te noemen en worden ontsierd door theatrale sterfscènes. Tegenvallend voor Blasetti, en ook voor zijn assistent: de latere peplaregisseur Vittorio Cottafavi.

Ik vertel u dit allemaal omdat u het sinds kort zelf kunt zien dankzij de onlangs uitgebrachte Italiaanse DVD, die - als u begrijpt wat ik bedoel- is voorzien van subs. Hij heeft zelfs een check op ICM ! Maar zelf hoeft u dit niet da pronto te checken, imho. U moet het zelf weten echter.