Napoli, Napoli, Napoli (2009)

Wat zie ik, nog geen stemmen voor een camorra docu van Abel Ferrara ?

De brave man had gomorra gezien en dacht ongetwijfeld: dat kan ik beter. Niet, dus. Het grootste probleem met de film zijn de reenactments gomorra-style die Ferrara tussen de interviews door heeft ingelast en waar de film ook mee begint. Volstrekt doelloze scenes met beelden van zweterige venten in een overvolle cel en een absurd clichematig verhaallijnte rondom een afrekening, gelardeerd met beelden van zo te zien een modelletje dat door de steegjes van Napels paradeert en blijkbaar een zwoel exotisme moet suggereren oid.

Behalve vrouwen herbergt de gevangenis van Pozzuoli ook minderjarigen die aan het woord komen, maar door de afasie en idiotie van vrijwel alle geinterviewden worden we niet veel wijzer. Onthutsend waren ook de interviews met de burgemeesteres, opbouwwerkers en figuren uit de gegoede burgerij. Als dat de elite is kunnen ze daar wel het licht uitdoen.

Tussen de interviews en reenactments door ook veel beelden van Scampia, de beruchte wijk waar gomorra zich grotendeels afspeelt. En dan te bedenken dat deze film gesponsord werd door de regio Campania ! Weinig extra inkomsten uit toerisme, vermoed ik.

Een voice over is er gelukkig niet dus we mogen zelf onze conclusies trekken, maar Ferrara lijkt de stadsvernieuwing/ vernieling van de jaren 60 en 70 als een voorname factor in de bevordering van de camorra te beschouwen. Ik had liever wat meer gehoord over de gevolgen van de bezetting/bevrijding in 44 en de daarop volgende invasie van figuren als Lucky Luciano, een thema dat slechts even wordt aangesneden.

Wel blijven kijken tot en met de slotcredits, want daarin zien en horen we hoe de oude Ferrara tijdens een festival the king of New York voordraagt, om je te bescheuren.