Moonshine Mountain (1964)

Trailer.

Hoewel het geen horror is, zijn de vergelijkingen met Two Thousand Maniacs! (1964) toch onvermijdelijk. Ze komen immers van dezelfde regisseur, beide uit 1964, spelen zich allebei af in de countryside en met een hele boel van dezelfde cast, waaronder ook Jeffrey Allen die de rol van de burgemeester speelde bij de Maniacs (en zoals altijd zich volledig geeft). Om het nu de brave versie van 2000 Maniacs te noemen, zo ver wil ik niet gaan. De film focust zich namelijk niet op het offeren van onwetende bezoekers. Het kent een ander verhaal waarin de hillbillies (hoewel er bij de meeste een hoekje af is) gastvrij zijn naar de bezoekende countryzanger toe. Er is eigenlijk maar één echte slechterik, maar gevaarlijk en niets ontziend is hij wel. Die kerel gaat letterlijk over lijken, en de vreselijke dingen die hij doet, blijven vooral bij suggestie of gebeuren dan net buiten beeld. Ik denk dat er ook maar een keertje een erg toegetakelde persoon expliciet in beeld komt, voor heel eventjes maar. Hoewel ik persoonlijk het liever had dat het een echte horrorfilm was, heb ik er toch van genoten. Eigenlijk hoort deze film als double feature op een DVD met 2000 Maniacs. Ik ga dit toch nader onderzoeken.

Deze film van Herschell G. Lewis over Hillbilly's is prima zoals het is. Het vertelt het verhaal van een countryzanger genaamd Doug Martin en daar zit ook een beetje het probleem. Want Lewis werkt uiteraard met een laag budget en daardoor wordt veel van de speeltijd gerekt door erg veel Hillbilly-muziek. En die muziek is nu niet direct mijn favoriete genre. Daarnaast is het typische low-budget; veel gepraat en gebeurd er weinig en wat er gebeurd is bijna niet in beeld! Het is wel een beetje een vreemde eend in oeuvre van Lewis; er is geen gore of naakt of uitbuiting of iets anders gewaagdst. Het is een vrij eenvoudig verhaal van een grote stadsmuzikant in het midden van nergens met als enige spanning een corrupte sheriff. Waren er niet hele stukken met (voor mij) vreselijke countrymuziek te zien en horen had ik misschien iets positiever geweest, nu was er bijna geen doorkomen aan.