Rembrandt (1999)

Schandalig eigenlijk, dat wij in Nederland geen goede films over onze historische figuren weten te maken. Het zijn steeds de buitenlanders die films over Anne Frank, Vincent van Gogh en Rembrandt maken.

Een gemiste kans! Hopelijk wordt dit nog eens goedgemaakt.

Even kijken. Jos Stelling heeft een (erg statische) speelfilm gemaakt over Rembrandt, en er was er heel lang geleden ook al es een gemaakt. Over Van Gogh geen Nederlandse film - dat is vreemd, ja. Wél een TVserie (Langs de Kant van de Weg), en een opera, en binnenkort weer een toneelstuk.

De Belgen hebben een Rubens-serie gehad op TV. En wat 'biopics' betreft (film) kom ik nog op Nynke, en Antony Fokker ('De Vliegende Hollander'). Willem van Oranje (film, 1934, en televisie)...

Ik heb ooit met Harry Kümel scenario's geschreven over Mathilde Willink (geen slecht idee toch) en Anton Heyboer (een commercieel idee, destijds), maar die gingen niet door. Bet van Beeren... ook mee bezig geweest.

En Anne Frank. Daar weten buitenlanders ook meer mee te doen. In Nederland vooral toneelstukken als ik het goed heb.

Anne Frank, ja. Die een beetje saaie vaklui Goodrich en Heckett (een echtpaar) hebben de rechten gekregen van Otto Frank, en laten zich niet zomaar opzijschuiven.

Qua rechten ligt dat dagboek heel moeilijk. Het is inderdaad jammer dat er niet een Nederlandse bewerking van gemaakt is. Ik heb begrepen dat dat niet mocht.

Nu bewerkt Mies Bouhuys de ouwerwetse en achterhaalde toneelversie steeds.

Op Broadway speelde Natalie Portman Anne, wist je dat ? Maar we raken off-topic.

Niet Trots genoeg op onze helden ?

Een maandje terug kwam ik een jongen tegen die een heel aardige reeks had ontworpen voor de tv over onze Nederlandse Nobelprijswinnaars. Dat waren er méer dan ik dacht, en sommige van die mannen waren heel interessante doordrammers, die allerlei obstakels moesten overwinnen. Kortom : mooie stuff - maar niemand piekert erover om er iets mee te doen.

Ga maar naar de Teleac, krijgt die jongen te horen.

Helemaal gelijk, kap!

Het wordt eens tijd dat wij (calvinistische) Hollanders ook wat meer tijd en aandacht gaan besteden aan het eren van onze bekende landgenoten!

Wat mij betreft zijn er nauwelijks films, waarin dat gebeurd. In het buitenland worden beroemde, beruchte en anderszins bekende landgenoten wel geeerd (zo zijn alleen deze week al films te zien over Gauguin en over Chopin en Liszt).

Volgens mij komt dat door onze calvinistische inslag, dat stompzinnige "doe-maar-gewoon...". OK, dat kan nog. Maar dat wij dan ook geen geld willen uitgeven voor films over mensen als Van Gogh, Jheronymus Bosch of voor mijn part de Mata Hari (Fries!), dat vindt ik tonduit storend.

Hollanders, eert eens wat Hollanders en maak eens wat films over onze beruchte helden...

Mijn ultieme droom:

een film over reilen en zeilen, leven en dood van Michiel Adriaansz De Ruyter!

Zijn standbeeld heb ik vaak genoeg gezien, nu de film nog!

Het moet een geweldig historisch epos worden over de heldendaden die De Ruyter voor ons heeft verricht, tegen de Engelsen vooral...

Wat mij betreft mag het een Engels-Nederlandse film worden, als het maar een geweldig epos wordt- intelligenter en voller als Braveheart en dat soort heldenfilms...

Wie maakt dat voor mij? Hugo-jij?

Mooie film, met een prachtige vertolking van Rembrandt door Klaus Maria Brandauer.

Hij lijkt er ook wel op, althans, als ik zo de zelfportretten in gedachten heb.

De kostuums en de locaties zien er beeldschoon uit. Daar is heel veel aandacht aan besteed, dat zie je. Zo lijken de schilderijen van Rembrandt tot leven te komen.

Leuk om Johanna ter Steege als de eerste vrouw van Rembrandt te zien.

Het grote minpunt van deze film is dat de film Frans gesproken is. Natuurlijk, het is grotendeels een Franse productie. Toch zorgde dit ervoor dat ik me er begin behoorlijk aan stoorde. Eeuwig zonde want ik had de film zeker hoger beoordeeld.

Ik mag aannemen dat de scenarioschrijfster (ook een francaise) gedegen research heeft gedaan. Jammer vond ik het dat Amsterdam weer als de stad van verleidingen; de hoeren en drugs gepresenteerd werd. Ik geloof dat dat voor die tijd helemaal niet zo bijzonder was voor een grote Europese stad als nu.

Ook werd gezegd dat Rembrandt in heel Europa bekend en geliefd was. Ik meende juist dat pas na zijn dood de wereldwijde erkenning kwam, maar ik kan het mis hebben.

Deze film heeft me in ieder geval nieuwsgierig gemaakt naar het leven van Rembrandt. Van Van Gogh weet ik het e.e.a., maar van Rembrandt veel minder.

Lijkt inderdaad ja. Ook wel jammer dat het een Franse film is. Ter Steege zal wel met een dik Nederlands accent spreken om te laten herinneren dat Rembrandt een Hollander was. Slaat eigenlijk nergens op.

Film lijkt me behalve vanwege Ter Steege ook interessant vanwege Ludivine Sagnier. Maar dat terzijde.

Nee hoor, ik heb geen accent bij haar kunnen ontdekken. Ze sprak mooi Frans.

Maar Fransen hoor dat wel.

Dat is de vraag. Ze heeft in meerdere buitenlandse producties gespeeld. Het is niet per definitie zo dat Nederlanders in buitenlandse films altijd met een vet accent spreken.

Daar heb je gelijk in. Maar ik bedoel dus...dat ik vaak zie dat een Nederlandse acteur een Nederlander speelt in een compleet Engelstalige film. Of zo. Snap je?

Of laat ook eigenlijk maar.

Discussie aan gaan en halverwege afkappen

Pffff...

Ok dan. Dat ik het dus vreemd vind dat Nederlande acteurs in buitenlandse films vaak Nederlanders spelen. Of Duitser. Rutger Hauer in Fatherland bijvoorbeeld.

Waarom is dat? Vanwege het accent neem ik aan.

Wat is je probleem ?

Dat we het feitelijk eens zijn, maar jij graag er een langere discussie van wilt maken.

Ook goed.

Wat is dan volgens jou de reden dat Johanna ter Stege (erg goeie actrice trouwens) in deze film meedoet?

Ik was ook uitgepraat hoor, als jij dat ene zinnetje er niet aan toe had gevoegd. Wat jij zegt klopt, ik maakte alleen een kanttekening.

Ik denk dat Johanna er met name in zit omdat het een coproductie met Nederland betreft.

Doe mij deze maar : Rembrandt Fecit 1669
Deze Rembrandt doet sfeerloos en gekunsteld aan. Decors zien vaak goedkoop uit en het camerawerk komt weinig creatief over. Waar Stellings versie oog heeft voor elk detail en zo Rembrandts meesterwerken tot leven laat komen, doet het hier allemaal wat nep aan. Wel een paar mooie scenes. De scene waar Titus de spiegel van zijn vader koopt en deze voor houdt aan de mensen die Rembrandts leven vernielden vond ik erg sterk. Toch mist deze film de sfeer en meeslepende muziek die de versie van Stelling wel heeft. Vond het stillere spel in Rembrandt Fecit 1669 ook mooier.

Veel kragen zie je hier, heel veel kragen, in alle soorten en maten, dat viel mij eigenlijk wel op, want de film zelf was traag en saai zonder opwinding, als ik deze 's avonds gezien had, was ik in slaap gevallen.

Zondag 7 oktober te zien in Filmhuis Leeuwarden, in aanwezigheid van Johanna Ter Steege (+Q&A)

Einge keer dat we in Nederland chauvinistisch zijn is als een stel verwende voetballers (m/v) een wedstrijdje winnen...