Ayashiki Bungô Kaidan (2010)

Ben het volledig eens met Querelle eigenlijk. De eerste drie films deden regelmatig pijn aan de ogen, waarbij de eerste echt het allerlelijkst was, Tsukamoto volgens mij echt te weinig aandacht heeft gegeven aan zijn filmpje en The Nose een aardig idee was voor 10 minuten maar wel erg werd opgerekt naar 40. Maar Koreeda komt met een degelijk vrij naadloos in zijn werk passende vertelling. Bepaald geen uitschieter in zijn werk, maar echt veel, heel veel beter dan de rest van dit mislukte project. En het zag er bovendien als enige wel goed uit. (1.0*, 1.5*, 2.0*, 3.5*)

2.0*

Fikse tegenvaller. Ook Tsukamoto kon de boel niet redden, zijn filmpje was op de eerste na zelfs het slechtst. Zoals eerder gezegd was dat eerste filmpje spuuglelijk. Een erg grappig idee, en soms was het ook wel wat freaky. Maar zo ongelooflijk saai in zijn uitvoering en écht niet om aan te zien. Pas bij het derde filmpje werd het wat interessanter. Eindelijk viel er visueel iets meer te beleven. Aardig verhaaltje over een verminkte priester. Ook de afsluiter van Koreeda was van redelijk niveau. Een mooi sereen filmpje met een onderwerp dat het toch van enige spanning voorziet. Ziet er prima uit en weet nog net de gehele speelduur te boeien.

Ondanks de twee redelijke shorts aan het einde is dit toch een erg beroerde omnibus. Meer budget of creativiteit had wellicht voor een interessantere film kunnen zorgen. Tsukamoto valt vooral flink tegen; dit lijkt me niet iets wat hij opnieuw moet proberen. Dat alles visueel zo karig is zorgt ervoor dat je snel ongeïnteresseerd raakt. Dat er wordt begonnen met het amateuristisch ogende "The Arm" doet Kaidan Horror Classics al helemaal geen goed. Al met al een smet op de naam van deze regisseurs.

2.0*

Eindelijk dus.

Niet omdat de verwachtingen zo hoog lagen, wel omdat ik al jaren tegen een gapend gat zit te kijken in de oeuvres van de vier regisseurs die aan deze film meegewerkt hebben. Vooral bij Tsukamoto en Koreeda was het redelijk vervelend, twee regisseurs die ik toch nauw volg.

Ze leveren ook de beste filmpjes af. In 2010 was het misschien wat schrikken (zeker wie Female niet gezien had), maar ondertussen herken je toch duidelijk de switch in Tsukamoto's stijl, die daarna ook Kotoko zou opleveren. Zeker niet zo goed als die film, dit voelt toch eerder wat vluchtig aan, maar wel best de moeite.

Ook die van Koreeda is oké. Wat minder dan z'n betere werk, maar z'n stijl is best herkenbaar en qua drama is het veruit de beste van de vier filmpjes. Het helpt natuurlijk ook wel als je kan rekenen op een acteur als Ryo Kase. Mooi filmpje, echt speciaal is het alleen niet.

Die van Sang-il Lee is ook nog wel oké, al werkt de stilering niet helemaal. Hij probeert er nog het meest een typische horror film van te maken, maar valt daarvoor wel veel te licht uit. Beetje vlees noch vis, zijn short, want het toch wat minder maakte dan de bovenstaande twee.

Ironisch dat uiteindelijk de short van Ochiai nog de minste is, toch de enige écht horror regisseur van de bende. Misschien daarom wel, want wat moet een horror regisseur met een verhaal dat niet eng of goor is. Het is eerder freaky, doet wat denken aan het werk van Rampo, maar Ochiai weet er zeker niet alles uit te halen. Mede door de goedekope effecten en povere regie.

Op zich is het een redelijke omnibus. Geen echte uitschieters, ook geen complete rampen. Zet het naast een Rampo Noir of kijk naar wat sommige van de regisseurs verder toe in staat zijn en het is een stevige tegenvaller natuurlijk, maar laat dat los en het weet best te amuseren.

3.0*