Journey's End (1930)

De eerste verfilming van het succesvolle toneelstuk van R.C. Sherriff uit 1928, gemaakt toen Hollywood nog maar net begon te wennen aan de techniek van de geluidsfilm, dus het is hier allemaal nog zeer toneelmatig met een stilstaande camera, een zeer beperkt aantal sets (drie: de dug-out, de loopgraaf en het niemandsland) en theatrale vertolkingen met veel Britse stiff upper lips. Wat mij betreft is het bronmateriaal sterk genoeg om de spanning twee uur lang vast te houden, maar kijkers met een kortere aandachtsspanne zullen misschien al vèr voor het einde uitgekeken zijn op bijvoorbeeld Colin Clive's vertrokken gezicht. Hoewel het hier een oorlogsfilm betreft gaat het eerder om psychologie dan om actie of gevechtsscènes, want de plot concentreert zich op de spanningen waaraan de personages bloot staan en waar ze zo verschillend op reageren. Qua stijl dus gedateerd dus, maar wat mij betreft nog altijd boeiend, en het grote succes ervan bracht een aantal carrières in een stroomversnelling: David Manners (Lt. Raleigh) speelde kort hierna in Dracula (1931) en The mummy (1932), R.C. Sherriff had een succesvolle carrière als scriptschrijver (o.a. The invisible man [1933] voor James Whale, Goodbye Mr Chips [1939] en The dam busters [1955]), en (het allerbelangrijkste) James Whale en Colin Clive maakten samen Frankenstein (1931) en The bride of Frankenstein (1935). (In 2017 regisseerde Saul Dibb deze remake met Sam Claflin in de rol van Colin Clive en Asa Butterfield in de rol van David Manners.)