Il Giovane Normale (1969)

Er bestaan er best veel van : roadmovies van Dino Risi....wat de gekendste en beste is hoef ik u niet te vertellen, Risi die ook altijd geprobeerd heeft het succes en niveau van il sorpasso te evenaren. Maar da's niet zo gemakkelijk, zo blijkt ook weer hier.

Een film inhoudelijk gebaseerd op een verhaal van Simonetta, met hem en Risi regular Maccari als scenaristen maakte Risi een typische film uit die tijd, zowel inhoudelijk als visueel. Dat laatste het leukst, want liefhebbers van sixties voitures, aankleding - waaronder heel veel bikini's gelukkig- en algehele atmosfeer zullen hier weer aan hun trekken komen, tegen de achtergond van een permanent mediterraan zomervakantiedecor vol zon, zee en strand.

Inhoudelijk wist dit me echter minder te bekoren. Je zou kunnen zeggen dat Capolicchio ( die jullie ook kennen uit la casa dalle finestre che ridono...) hier een variant is op Trintignant in il sorpasso, een vroegoud, dood vogeltje. Gelukkig neemt hij zelf een initiatief om er wat van te maken, maar daarbij heeft hij wel de hulp nodig van niet 1 maar 3 Gassmannen : Yankees nog wel. Met name Morrow, Walter en....Agren , een Gassvrouw dus. Vooral die laatse : Agren dartelt hier permanent halfnaakt rondt en dat is genieten ! Ook voor Capolicchio, want daar waar ze eerst een typische cockteasende blonde bitch leek te zijn ontpopt ze zich gelukkig tot een volleerd snolletje dat zich best door de anti- held wil laten afwerken, voor zo lang als het duurt. Film uit 69 dus geen sex onscreen, wel even een boobflash van Agren ! Die natuurlijk niet kan acteren, maar who cares.

Via deze remmings en goddeloze Amerikaanse komen we op het thema van de film, verre van origineel voor die tijd en plaats : cultuurclash tussen het achterlijke, onnozele Italië vleesgeworden in Capolicchio, en het gesophisticeerde, libertijnse maar perfide Amerika. Waarbij die perfidie/ libertinage ook wordt gedemonstreerd via de figuur van Walter- Nelson, een ouwe, openlijke zeiknicht ! De kerk sprak schande van deze vuiligheid.

Helaas wordt dit thema- sowieso al tamelijk achterhaald- veel te simpel en schematisch uitgewerkt, en met vooral heel erg simpele, bijna sex comedy niveau pogingen tot "humor " . Ook de permanente voice- off in Milanees accent van Capolicchio ging al snel vervelen, alsmede zijn POV fantasy dromerijen.

Inhoudelijk ronduit zwak eigenlijk, en alleen nog te genieten dankzij reeds vermelde sfeer en locaties. à propos daarvan : de bewering dat dit gedeeltelijk in Marokko zou spelen is ONJUIST.We zijn in Tunesië, grootste portie ook van de film. De geplande reis richting Amsterdam ging niet door, wie weet vond Risi dat de regen en grauwheid aldaar te veel zouden detoneren. Had ie waarschijnlijk wel gelijk in.

Alles wordt begeleid door een typische, aanstekelijke score van Trovajoli, en is uitgebracht op DVD in IT zondef subs, heb nog geen fansubs gevonden.