Il Generale Dorme in Piedi (1972)

Ze bestonden vooral in de jaren zeventig geloof ik: antie- militaristiese satires...dit is er weer een, uiteraard opzichtig gemodelleerd naar MASH tot en met de setting in - goh- een militair hospitaal. Degene die het regisseerde en deels ook bedacht de vergeten Massaro, tamelijke no name die hier zijn FF debuut afleverde en later niet verder zou komen dan serie C kluchten.

Hier echter had hij de beschikking over een niet bepaald misselijke cast met Tognazzi als anti- held , Melato, Scaccia, Fabrizi en Bucci. Helaas slagen ook zij er niet in het niveau van deze klucht al te zeer te verheffen, al doen ze allemaal braaf hun best.

Tognazzi dus als militair arts/ chirurg die van origine.... veearts is ( satire, snap je ) en ondanks die wat dubieuze credentials carrière heeft gemaakt met het snijden in mensen voor volk en vaderland. De goede man is bovendien poeet en bezig met het schrijven van zijn memoires, geheten " herinneringen van een dierenarts " . Hij hoopt zijn carrière te besluiten als generaal, is in feite nog kolonel echter. En ja: volslagen impotent.

De opmerkelijkste trek van deze malloot is echter het feit dat hij rechtop slaapt omdat hij anders begint te gillen- een neiging die in oorlogstijd niet wordt geapprecieerd, zo leren ons de flashbacks naar WO 2 waar Tognazzi diende aan het front in noordafrika. Die flashbacks naar een niet zo heroïsch verleden onderbreken dan op gezette tijden het eigenlijke verhaal geset in een kazerne in Florence.

Daar ontmoeten wij ook allerlei andere groteske typetjes die de nogal opzichtige strekking van de film duidelijk maken : de kazerne is eigenlijk een gekkenhuis en militarisme is waanzin, oorlog de logische culminatie ervan. En natuurlijk is iedereen in uniform een fasjist, dat spreekt voor zich. Erg seventies kortom en niets wat MASH ons niet al eerder voorschotelde om maar 1 voorbeeld te geven, deze productie heeft daar weinig aan toe te voegen.

Grappig is het slechts sporadisch, wel erg komisch was de episode waarin Scaccia-- een seniele generaal en hubby van Melato- vergeet om zijn bersaglieri op de plaats te laten rusten waardoor ze zich bijna doodmarcheren. Vermakelijke slapstick.

Maar overall een weinig inventieve farce, met een brave boodschap die te evident is om tot nadenken te stemmen. Nog de moeite hooguit vanwege de cast, maar verder erg gedateerd.

Wie heeft dit gezien, en waarom is hier niet op gestemd ?