Bang-ja Jeon (2010)

Deze romantische film over liefde, (on)deugdzaamheid en intriges (met een ietwat sarcastische ondertoon) wordt onnodig gecompliceerd gemaakt doordat voortdurend heen en weer geswitcht wordt tussen heden en verleden. Het verhaal (gericht op dialoog) verliest daardoor teveel samenhang. Als kijker blijf je ook teveel afstand houden van de personages. Wel wordt zonneklaar dat Dae-woo Kim een toegewijd regisseur is en de cast speelt de sterren van de hemel. Verder zijn er de prachtige kostuums en decors. En laat ik de expliciete (hetero)seksscènes niet vergeten: ik vond ze heet, zinnelijk en geil.

Een wonderschone film, met prachtige decors, kostuums, locaties en een zinderende (erotische) spanning, die je twee uur op het puntje van je stoel houdt. Al moet ik toegeven dat ik, mede door de lastige Engelse ondertiteling, niet alle verwikkelingen voor honderd procent heb begrepen. Maar alles zit er in: liefde, trouw, passie, lust, macht, standsverschillen, intriges, jaloezie, corruptie. Misschien allemaal een beetje teveel. Alleen geen happy end. Of misschien toch een beetje. Dat die Koreanen prachtige films kunnen maken wisten we al. Dit is zeker zo'n hoogtepunt.

Fraaie vertelling, rijkelijk gelardeerd met luchtige momenten om de film niet al te zwaar te doen zijn. Goed voor ruim twee uur kijkplezier. Het prachtige verhaal vervulde mij vreemd genoeg met nostalgische gevoelens naar mijn jeugd, toen mijn grootvader ook van die mooie (en sterke) verhalen vertelde. Ik onderschrijf graag het eerdere commentaar van Fransman, dat de Koreanen prachtige films kunnen maken.