Hot Blood (1956)

Uit in Frankrijk op DVD als L'Ardente Gitane (met Engelse audio en optionele Engelse subs). Nicholas Ray neemt ook hier weer een (etnische) outcast als onderwerp. Ditmaal wordt het geheel over de komische boeg gegooid en met teleurstellend resultaat.

De luchtigheid geeft enerzijds de indruk een Jean Renoir-film (dun laagje vernis van beschaving wordt afgekrabd) van de latere periode (veel couleur loucale, veel zwierigheid, maar het oogt goedkoop) te zijn en is anderzijds is het gewoon een platte klucht met dito gebruik van de verschijning van Jane Russell. Eigenlijk heeft alleen Jospeh Calleia als de vader van de familie een leuke rol.

Waarom een Franse dvd? Deze film is gewoon gereleased het Verenigd Koninkrijk door Sony Pictures, met Engelse subs, voor een goedkoop prijsje.

Die is volgens mij OOP en moest ik meer moeite voor doen - deze kon ik met iemand ruilen

Een niet bijster inspirerende romantische komedie met een te verwachten einde werd gebracht in de vorm van een uitbundig kleurrijk kostuum-musicalportret van een zigeunergemeenschap in samenhang met een gearrangeerd huwelijk. De film barstte bijna uit de voegen van de vitaliteit en had op zichzelf een cultfilm kunnen worden, maar is daarvoor door te weinigen gezien.

Mijn negende Nicholas Ray is veruit de minste. Op het Wenders-vehikel Lightning Over Water na dan. Lijdt aan hetzelfde euvel als het latere The Savage Innocents. Dit is een film uit de tijd dat Roma en Sinti nog zigeuners heten en de portrettering is heeft het exotische van gedateerde schoolboekjes uit die tijd. The Savage Innocents heeft echter veel meer om dat te compenseren. Het maffe is misschien wel dat een deel van die portetering ook wel moedig was vanuit Ray's gezichtspunt in 1956. Hij maakt er in elk geval geen glad portret van en niemand komt er echt goed vanaf.

Het bijna feministische gezichtspunt past ook goed bij Ray. Maar het is wel tegen die bedenkelijke achtergrond en het happy end is gehaast en weinig overtuigend. Een ander einde zou pas echt kiezen voor de underdog zijn geweest

Dit is een kluchtige film, bijna campy zelfs (maar gaat te weinig over de top om echt campy te worden). Cornel Wilde is een vrij beperkte acteur voor mijn gevoel en kwam veel beter tot zijn recht in The Big Combo die ik een paar dagen geleden zag. En Russel is heel erg een typetje. Het leukst zijn de feestscenes en het grappigst vond ik dat volgens de aanduiding op de winkel de zigeuners niet alleen handlezingen en dergelijke aanbieden, maar ook psychoanalyse. Ik vraag me af dat woord toen ook in die context gebruikt werd of dat dat een grap van Ray was