Delitto Passionale (1994)

Retro giallo van Mogherini, gekend van zijn aardige en originele giallo LRDPG maar vooral als production designer, met oudgedienden Grandi, Bolkan en Testi. Klinkt leuk, is het niet.

Ik zei retro: deze film is opgenomen in Bulgarije een paar jaar na de val van de muur, waardoor de hele film een bedoelde shabby seventies look heeft. Helaas mist de film verder volstrekt de stijl van de klassiekers uit die tijd, en worden we getracteerd op een vernietigend saai srillertje dat vooral saai is omdat....we weten wie het gedaan heeft op het moment dat we de degene die uiteindelijk de dader blijkt te zijn voor het eerst in beeld zien ! En neen, dat is niet de bedoeling, voorzover ik het kan beoordelen. Of waar was dat afstrepen van de verdachten en kijken wie er overblijft anders voor nodig geweest...of misschien was het wel de bedoeling, maar dan had men er wel iets ter compensatie tegenover moeten stellen, quod non. Bovendien: het lijkt me dat je de kills niet POV in beeld brengt zoals hier, tenzij je wil dat de kijker tot het eind in het duister tast.

Neen, een standaard srillertje over een wel erg achterlijke inspecteur die de moord op Grandi-in bed allicht- moet oplossen en daar op briljante wijze niet in slaagt. Die gozer loopt dan ook nog eens rond met een brilletje en een kodde, denk niet dat ze dat in BG anno 74 zouden tolereren, om over die nichterige pet nog te zwijgen. Zoals in dit soort B-films gebruikelijk keert Grandi al snel weer terug als zus van de vermoorde, en mag ze een wip maken met Testi, opvallend genoeg de enige uit de film die zich daardor onderscheidt van de overige nineties straigt to video thriller zooi. Acteren kan het mens nog steeds niet, Testi is natuurlijk wel beter-speelt hier de weduwnaar van Grandi 1 en de prime suspect, Bolkan is ook capabel maar vrij weinig in beeld.

Voor lekkere slashings hoef je het ook niet te doen: wat standaard pief paf poef gedoe, that's it.

Wel goed was de score van Ferrio, ook in seventies stijl en goddank zonder het saxofoon getoeter dat dit soort jaren 90 thrillertjes meestal vantevoren ondraaglijk maakt.

Ik weet niet of die DVD van mya nog verkrijgbaar is, maar u hoeft er niet achteraan te gaan: het betreft hier een doodordinaire VHS transfer die er als zodanig uitziet.