El Inquilino (1957)

Er bestonden er veel van in die tijd en plaats : films over woningnood...een zoals dat heet actueel thema , maar toen werden de problemen niet veroorzaakt louter door uit de hand gelopen vastgoedspeculaties : er was door de burgeroorlog namelijk een krater ontstaan in het woningaanbod. Blijkbaar werd er niet te veel aan gedaan en was er een soort zwervend neo- proletariaat ontstaan dat doelloos van krot naar krot zwierf in de verdorven grootsteden, met name het verwoeste Madrid. 20 jaar na dato nota bene.

Niet bepaald een thema dat de autoriteiten behandeld wensten te zien op film, maar Nieves Conde deed het toch. Die NC had reeds een sociaalkritische film afgeleverd met Surcos, en werd dan ook in de gaten gehouden door de censuur. Het gevolg : de film werd uit de roulatie gehaald en verboden, nadat hij eerder al was voorzien van een gedwongen happy end. De prent werd zoals gekend pas veel later in de nineties weer teruggevonden in- niet geheel trouwens- originele staat, incl.trailer.

Hoewel de genreaanduiding hierboven drama is, zou ik er goeddeels het etiket satire/ groteske op plakken, een beetje de stijl die Ferreri later in zijn Spaanse films- de invloed op el pisito is duidelijk- zou gebruiken. Een komedie van het zwarte soort dus waarin anti- held Fernan Gomez met zijn gezinnetje op straat dreigt terecht te komen, en hij steeds wanhopiger acties onderneemt om deze aanstaande verdoemenis te verhelpen terwijl zijn omgeving onder de sloophamer terecht komt.

Wat volgt is een serie bitterkomische sketches die duidelijk maken dat de autoriteiten zich geen hol van het lot dezer lieden aantreffen, nog sterker hem en zijn familie steeds verder richting afgrond duwen. Deze satire kwam duidelijk te dicht bij de realiteit...hoewel natuurlijk wat extra dik aangezet in e.g. de sequentie met Lopez Vazquez die een malafide makelaarskantoor runt, of die waarin FG fungeert als spiesschijf tijdens een corrida, de vermakelijkste uit de film.

Dit alles goeddeels op locatie geschoten in een weinig florissant ogend Madrid vol troosteloze en spuuglelijke nieuwbouw. Het is aan de Madrid/ Spanje kenners om te beoordelen hoe de actuele situatie is nu echt is, dat betaamt ons- passanten - niet.

Enfin, prent werd na herontdekking bejubeld als een soort klassieker, misschien ook wat overdreven maar vermakelijk is dit werk wel.

Velen hier moeten dit dan ook gezien hebben, ik herinner me dat hier vroeger op gestemd is maar die stem is verdwenen . Ik zie dat vaker hier trouwens. ooit een storing geweest of iets dergelijks ?

Aardige film over de behoefte aan goedkope woningen en speculatie in Spanje in de jaren '50 en de problemen die dat voor 'de gewone man' opleverde. Het thema is zeer actueel aangezien Spanje de laatste jaren opnieuw de dupe is geweest van huizenprijzen die in geen verhouding tot de inkomsten van de mensen stonden.

Destijds lag de censuur dwars, vooral de kerk, en moest de film enkele scènes schrappen, met teksten als "speculeren over woningen is een strafbare daad", "wij armen moeten elkaar helpen" en "een eigen woning vormt de basis voor het gezin". Kennelijk was de katholieke kerk het daar niet zo mee eens. Het duurde 7 jaar voordat de censuurcommissie klaar was met schrappen en wijzigen en de bewerkte film de bioscopen mocht bereiken. Inmiddels zijn de twee versies te bekijken, de gecensureerde, met verplichte happy end, en het origineel.

Inhoudelijk gaat El Pisito (1959) ook over hetzelfde thema. Indirect komt het ook in (het veel betere) El Verdugo (1963) aan bod. Van deze regisseur is Surcos (1951) misschien wel zijn bekendste film, samen met Los Peces Rojos (1955) worden die twee films als de beste films gezien die hij geregisseerd heeft.