Janine (2010)

Goede documentaire over een talent waar Nederland trots op kan zijn. Dit export-product wordt door mannen in pakken ook echt als product behandeld uit puur winstbejag. Het is hun werk laten we maar zeggen, maar ik vind het niet goed om zo met mensen om te gaan. De agent van Janine Jansen zou haar juist moeten beschermen tegen dit soort dingen. Een "Glossy" omdat Linda die ook heeft en goed geld oplevert, en omdat Janine er lekker uitziet zal het ook door mannen worden gekocht. Walging alom bij mij wanneer twee van die uitbuiters aan de telefoon met elkaar spreken, de één zegt een paar aardige foto's van Janine te hebben, waarop de ander vraagt: "Naakt?"

Zo misplaatst, respectloos, zielig.

Zeker weten dat geen van de twee heren een greintje verstand heeft van klassieke muziek. Ze proberen van Janine een publiek figuur te maken, iemand als André Rieu, of Nick en Simon.

Prachtige vrouw, Janine. Perfectioniste, en heel oprecht.

Die grote ogen van haar, de uitdrukkingen tijdens het vioolspelen, alsof ze in de brand staat, geweldig om te zien.

Hoewel ze ervoor gekozen heeft tot de "groten" te behoren (ze had thuis kamermuziek kunnen blijven spelen) heeft ze totaal geen kapsones.

De glitter en glamour die bij haar niveau hoort 'doet ze erbij' omdat het erbij hoort, maar heeft moeite met de hele avond met een glimlach op haar gezicht rond te moeten lopen.

Aan het einde van de film zie je haar na een vermoeiende tour thuiskomen. Helaas sluiten de gebeurtenissen die daarop volgen, die niet in deze documentaire te zien zijn, hier op aan. De burn-out zat er aan te komen, en de film laat goed zien wat de oorzaak hiervan is geweest.

Een zeer eerlijk en waarachtig portret.

Deze documentaire zit Janine zo dicht op de huid, en kruipt er tevens onder. Ik heb zeer gefascineerd zitten kijken en luisteren!

Janine Jansen heeft zoveel passie voor muziek, erg mooi om te zien (en te horen).

Haar bijzondere talent is evident, en ze koppelt dat aan enorme toewijding en een vrijwel grenzeloos perfectionisme.

Volledig leven voor de muziek; en maar geven, geven en geven.

200 concerten per jaar; wat blijft er dan nog over buiten de muziek...

Die burn-out was dus waarschijnlijk onvermijdelijk.

Een mustsee voor elke beginnend artiest. Alle valkuilen en schijnvertoningen komen aan bod!

Die marketingmanager van Universal en die bladenman waren pijnlijk openhartig. Het was net alsof ik naar de heren van Multilul van Jiskefet aan het kijken was. Wat een wereldje...

De interviews met collega's vormen de rode draad van de documentaire, en voorzien deze van trefzeker en interessant commentaar.

Ik heb niet veel met klassieke muziek maar deze docu over de Nederlandse topvioliste Janine Jansen bewijst dat, dat ook helemaal niet nodig is om er toch van te genieten. De beelden van een minutenlange optreden Jansen zijn fascinerend en de interviews tussendoor net als de lancering van haar eigen glossy – een bijzonder interessant inkijkje in de wereld van de marketing – een absolute meerwaarde. Kortom een prachtdocu van een intens gepassioneerde violiste die ook nog eens bijzonder sympathiek is.

Alles is hier wel al zo'n beetje gezegd: heerlijke intense vrouw die Janine, je zou als het ware bij haar optredens het geluid uit kunnen zetten (nooit echt doen natuurlijk ) en dan blijf je nog geboeid kijken. Emotie komt echt uit elk van haar vezels.

Echt genieten van haar muziek ook, maar de docu heeft niet alleen sterke kanten. Vond de interviews bij tijd en wijle wat warrig en het hele commerciële en tamelijk vreselijk exploitatieve aspect van haar roem was op z'n zachtst gezegd een tikkie eenzijdig.

Tuurlijk is het vreselijk volk dat zo'n tijdschrift maakt 'Stradivarius op de cover?, dat ken toch geen hond, zet er wat meer BN'ers bij ' maar aan de andere kant worden die ook maar ingehuurd met een bepaald doel en is het niet alsof ze dat per se moet doen om haar muziek te maken.

Maar goed al met al mooi om te zien.