Benda Bilili! (2010)

Deze mensen maken geweldige, betoverende muziek. Uit een conservenblik met een snaar en een stuk gebogen hout (?) weten ze een geluid te halen waar de meeste gitaristen niet eens van durven te dromen. Ondanks hun handicap en hun loodzware leven blijven deze mensen een vrolijkheid uitstralen waar je geroerd van wordt. Ik kan bijna niet wachten om hun optreden te gaan zien op het Afrikafestival. (op 2 juli overigens, en niet op 1 juli, foutje bericht hierboven)

Met kinderlijk enthousiasme droomden deze artiesten dat ze ooit op hetzelfde niveau zouden staan als Papa Wemba (één van de beroemdste Congolese zangers) en evenveel bezoekers gaan trekken. Dat vond ik persoonlijk nog bescheiden. Papa Wemba is goed en heeft een prachtige unieke stem, maar de muzikaliteit gecombineerd met de spontaniteit en vrolijkheid waarmee deze mannen optreden is Staff Benda Bilili voor mij de kers op de taart van de Congolese muziek.

Fijne en interessante documentaire. Het is bewonderenswaardig wat deze aparte muziekband voor elkaar brengt. Muziek als uitlaatklep en en vlucht uit de sloppenwijken van Kinshasa. Ook vooral de manier waarop is lovenswaardig. Erg fijn initiatief waarbij ook vooral de personen met een handicap een duidelijk doel voor ogen hebben. In landen waar er amper een sociaal vangnet bestaat, is dit erg cruciaal.

De muziek is zoals we vaak Afrikaanse muziek ervaren: leuk, vrolijk en vol ritme. Ook hun ingesteldheid is louter positief. Muziek als opstap naar een hoopvolle en betere toekomst. Mooi! De documentaire is nu alweer 11 jaar oud. Geen idee hoe het de band nu vergaan is?