Uttara (2000)

India heeft de een-na-grootste filmindustrie ter wereld (na de VS), maar toch zie je hier maar weinig Indiase films. Ik was dan ook blij dat de NPS onlangs een serie van vier heeft uitgezonden. De eerste, Devdas was een lange, nogal inhoudsloze musical die zo'n beetje de veelgehoorde vooroordelen over Indiase cinema lijkt te bevestigen. Mooie muziek hoor, maar verder een lange zit. Mr. & Mrs. Iyer daarnetegen zat een stuk beter in elkaar, lijkt wat meer op de internationale markt gericht met een wat Hollywoodsere (vlottere) verteltrant en vrij veel toelichting over achtergrond van de religieuze verschillen. Op IMDb lees ik dat de film een te versimplificeerd beeld geeft van de conflicten tussen de bevolkingsgroepen, en dat wil ik best geloven. Toch vind ik dat niet zo'n probleem, aangezien die conflicten niet de essentie van de film zijn, maar slechts de achtergrond.

Tale of a Naughty Girl en deze, allebei van Dasgupta, hebben dan weer een heel andere stijl. Een heel rustige, trage verteltrant met veel bijpersonages en scenes waarvan de relevantie mij ontgaat, en waardoor je pas na ongeveer een half uur gaat wat ongeveer de situatie is. Ondanks dat hebben ze toch een mooie sfeer, en, met name in deze film, veel mooie shots.

Het centrale verhaal in deze film is vrij simpel: twee vrienden die uit elkaar gedreven worden als een van hen uitgehuwelijkt wordt (al is er nog de toespeling dat de twee vrienden met elkaar naar bed gingen voor zij in het verhaal kwam, maar duidelijk wordt dat nooit). Tegen de achtergrond is er dan een religieus conflict tussen Hindoes en Christenen, waarbij het voor mij nog enigszins een puzzel is wie nu Hindoe is en wie nu Christen. Misschien dat zoiets voor een Indiaas publiek snel(ler) duidelijk wordt, maar misschien is het ook bewust onduidelijk. Ik vraag me ook af of dit in India geldt als mainstream, of dat dit daar ook filmhuismateriaal is.

Er zijn veel dingen die ik niet begrijp aan de film, bijvoorbeeld wat de betekenis is van die gemaskerde muzikanten die af en toe door de film heen lopen, of wat de conclusie van het einde moet zijn. Maar ondanks dat, en ondanks het trage tempo, vond ik het het een boeiende film, met heel mooie beelden. Ik wou alleen dat ik wist of het nergens over moest gaan, of dat ik het niet begrepen heb. Misschien dat ik dit over een tijd nog maar eens moet zien, om daar zeker van te kunnen worden. Vooralsnog 3 *