The Prodigies (2011)

De figuren zijn heel mooi tot leven gebracht. Dankzij het gebruik van Motion Capture moet je soms echt even twee keer kijken om te beseffen dat The Prodigies toch echt een animatiefilm is. Des te jammer dat de entourage in de meeste gevallen nogal lomp, detailarm en levenloos is neergezet. De verpakking waarin de figuren bewegen is op een enkele scène na gespeend van ziel en charme. Ik ben niet zo van de animatie, maar als het eens gebeurt zie ik graag dat een dergelijke film met oog voor detail is aangekleed en beeldend interessant is. Als dat niet het geval is kan de inhoud natuurlijk veel goedmaken.

De inhoud is echter vrij mager. De film ontpopt zich tot een soort wraakthriller maar doet dat zonder veel motivering. The prodigies plaatst een groep superieure kinderen centraal en laat hen boos zijn op de wereld. Daarbij wordt amper aandacht besteed aan een karakterschets. De personages zijn vlak vormgegeven. Hun achtergrond wordt met wat grove penseelstreken geschilderd. Het zijn niet meer dan grove aanzetjes die nieuwsgierig maken. Het is te weinig om te bewerkstelligen dat een band met hen wordt opgebouwd. Het kijken naar een aantal aardige actiescènes is dan ook een klinische bezigheid die amuseert maar waarbij geen empathische gevoelens voor de figuren vrijkomen.

In het verhaal een paar leuke satirische steekjes omtrent reality-tv en de macht van geld. Ze leven even op en dalen weer snel in. Willekeurig en vluchtig is de film. Ik was op voorhand wel gecharmeerd van het gegeven van kinderen met mentale superkrachten. Een heel leuk plot. De uitwerking is echter tamelijk oppervlakkig. Dus enigszins teleurgesteld. Dat de film zijn personages nooit dieper aftast is een aderlating. Het maakt dat je de film afstandelijk en schouderophalend tot je neemt. The Prodigies kijkt leuk weg maar is uiteindelijk niet meer dan doorsnee.