Año Bisiesto (2010)

Inderdaad geen aangename film om naar te kijken maar wel een film die voortdurend door mijn hoofd blijft spoken. De film gaat in feite over hoe extreme eenzaamhed en traumatische ervaringen een mens tot wanhoop kunnen drijven. De steeds terugkerende seksscènes tussen Laura en Arturo die steeds meer sadistische vormen gingen aannemen en die met liefde niets te maken hadden waren voor Laura niet meer dan een middel om haar ellende te verzachten hoe pijnlijk de handelingen ook waren. De perverse seksscènes zouden op 29 februari moeten eindigen in een dodelijke climax maar door onverwachte omstandigheden pakte dit gelukkig anders uit. Een te voorspelbaar einde bleef mij hierdoor bespaard.
Al met al heb ik deze film ervaren als een best interessante film die echter niet weggelegd is voor een groot publiek. Ik verwacht daarom ook dat deze film hooguit een of twee weken in de filmhuizen zal blijven draaien. Zeker niet langer.

3,5*

Het plot is opzich nog wel mooi, maar tjonge jonge wat is het toch doelloos en saai uitgewerkt. Alleen maar de ene sadomasochistische spel na de andere wat toch eigenlijk weinig nut heeft en ook op een tergende wijze word aanschouwt waardoor de film daar meer om draait dan om het zogenaamde traumatische verleden. Dan kan je ook netzogoed Nekromantik kijken ofzo. Ik ben altijd wel geintereseerd in dit soort verhalen maar dit sloeg toch echt helemaal nergens op. Net alsof wij geshockeerd moeten zijn van een een of ander ontspoord wijf die der eigen de hele film door laat neuken, verkrachten, onderpissen, slaan en dan hier en daar een beetje zeggen: ik heb dit en dat in me jeugd meegemaakt. Makkelijke (en vooral stokoude) verzonnen reden om je SM-thema lekker uit te leven. Zoo strontvervelend als dat ook gewoon de hele film door zich lijkt te herhalen.

Wat mij betreft gewoon een hele vervelende klotefilm die ernstig mislukt is uitgewerkt. Het verhaal is al niet eens meer van de orde. Bah!

0,5*

Wat ik er vooral in zag was niet eens zo zeer eenzaamheid, maar leegte. Ze is nooit in het reine gekomen met dat donkere hoofdstuk uit haar verleden, en met de daaruit voortgekomen zelfhaat/schaamte, en probeert die leegte op te vullen dmv seks, dat steeds extremere vormen begint aan te nemen. Ik vond haar goed en geloofwaardig acteren maar bij mij heerste over het geheel een erg ongemakkelijk en onaangenaam gevoel. Het overbodige dierenleed hielp daar ook beslist niet bij.

Goeie film over een alleenstaande vrouw die verschillende mannen meeneemt naar haar appartement. De film speelt zich praktisch in zijn geheel af in het appartement en heeft een aantal lang aangehouden, statische shots (die het geheel zo indringender maken). De rol van Monica del Carmen draagt hier ook aan bij. Op het eerste gezicht kan de film wel wat saai overkomen.

Behoorlijk koude en kille film over de eenzame ongelukkig Laura (ze kruist ook de dagen af die ze overleeft via een maandelijkse kalender aan de muur) die ook behoorlijk geïsoleerd leeft (wat ze eigenlijk niet wilt want ze bespioneert via haar raam het gelukkig uitziende stelletje aan de overkant, wat ze eigenlijk ook zou willen. Daarbij masturbeert ze zich overigens zelf) en eigenlijk alleen contact (buiten haar broer en moeder) heeft met de buitenwereld via onbekende mannen (die ze naar haar appartement meeneemt) die haar gebruiken voor seks (beter gezegd voor een snelle wip) als een soort van hoertje (maar dan zonder te betalen) en als ze klaar zijn gekomen totaal geen emoties vertonen tegenover Laura (eentje belt daarna gewoon doodleuk zijn vrouw op dat hij nog op het werk is en over een paar minuten thuis zal komen ) en ook daarna weer met de horizon verdwijnen.

De leefomstandigheden van de kleine mollige Laura (overigens prima gespeeld door Monica del Carmen die veelvuldig bloot in beeld te zien is) zijn ook verreweg van ideaal want haar kleine appartement ziet er kil en ietwat vervallen uit. Datzelfde geldt voor haar eetgewoontes want ze eet gewoon voedsel uit blikken (geweldig was daarbij de scene waarbij ze uit een blik zit te eten en waarbij ze telefonisch tegen haar moeder verteld dat ze wat biefstukjes heeft gemaakt ). Ook rookt ze sigaretten.

Na circa 30 minuten krijgt ze met een persoon, genaamd Arturo, wel een soort van relatie, maar die is ook weer vooral gericht op seks (inclusief een scene waarbij ze Arturo aftrekt en haar bizarre dood wens vertelt) en waarbij ze ook hardhandig en vernederend gebruikt wordt voor SM-achtige praktijken (o.a. geslagen en wat gewurgd met een broekriem, sigaretten drukken op haar borsten, spelen met een mes waarbij ze o.a. vraagt "waarom snij je me niet ?" en "zou je mijn keel niet willen doorsnijden terwijl je me neukt" en ook wordt er zelfs over haar geplast. Na dat laatste en dat ze zich gedoucht heeft praten ze er ook over en geeft ze aan dat ze het wel lekker warm vond ). Ondanks dat (ze vindt het allemaal wel prettig) heeft ze wel gevoelens voor hem (hij praat tenminste ook met haar, iets was andere mannen niet deden en hij vindt haar ook leuk) en vertelt ze op een gegeven moment ook als Arturo haar vraagt wanneer ze haar maagdelijkheid heeft verloren, dat dat is gebeurt toen ze 12 jaar oud was en dat degene die het heeft gedaan hem niets aangaat. Na een bizarre gebeurtenis (dat betreft de eerdere genoemde bizarre dood wens) komt toch min of meer de aap uit de mouw dat het om haar vader (het wordt overigens wel nooit echt gezegd) gaat. Van haar vader heeft ze overigens nog een scheerapparaat welke ze regelmatig gebruikt om haar benen te scheren en op het einde ook haar flinke behaarde schaamstreek (na die scheerbeurt, die visueel aardig in beeld werd gebracht, zag je ook een kale spaarpot met gleuf ).

Het einde was overigens best goed. Terwijl ze zit te wachten (ze heeft ook al alles klaargelegd) dat haar dood wens zal worden uitgevoerd komt verrassenderwijs (en tegen haar verbazing, want ze had natuurlijk Arturo verwacht) haar broer langs die zijn liefdesverdriet vertelt en waardoor haar dood wens uiteindelijk niet zal doorgaan. Daar is ze overigens wel niet blij mee want vlak daarna stort ze huilend in elkaar. De maand februari (is ook een schrikkeljaar, waarbij de 29e eigenlijk de dag zou moeten zijn waarbij haar dood wens zou worden uitgevoerd) is dan inmiddels helemaal afgekruist en die draait ze dan om naar de maand maart.

Ondanks dat de hele film koud en kill overkomt en soms ook wat saai is, zit het verhaal wel goed in elkaar en vond ik het zelfs realistisch en ook fascinerend (ik heb in ieder geval geboeid zitten te kijken, en dan bedoel ik natuurlijk niet geboeid als op een SM-achtige wijze) en ziet het er zelfs onder de sombere omstandigheden wel visueel aardig uit. De film speelt zich overigens (op het begin na) de hele tijd af in het appartement van Laura.

P.S. Persoonlijk vind ik dat deze film hier een te laag gemiddelde heeft, dus hopelijk zal mijn review en stem bijdragen dat het gemiddelde punt van deze film uiteindelijk hoger zal worden.

Bijzonder saai. Van die typische arthouse waarin vooral veel stille beelden zitten met iemand die een jeugdtrauma heeft of iets anders heeft meegemaakt (een misbruikende vader in dit geval - zoiets ruik je van 10 kilometer afstand al, maar ik heb het toch maar gespoilerd). Je weet dus nooit echt wat er nu precies is gebeurd, maar je kijkt wel naar iemand die net niet helemaal normaal is. Dan kijk ik liever naar mensen die niks bijzonders hebben maar waar je gewoon hun levens ziet. Een enkele heel trieste seksscène was dan nog wel een sterk punt in de film net als de relatie met haar broer die wel oprecht overkwam, maar verder kon het me maar matig boeien. 1,5*.

Een film die wel wat hoger ingeschat mag worden dan de noteringen hier laten uitschijnen. Nu niet dat dit een meesterwerk is, maar een degelijke arthouse zie ik er wel in. We volgen Laura, een alleenstaande en ook vereenzaamde dame die zich beter voor doet dan ze zich eigenlijk voelt.

Ze probeert de schijn hoog op te houden, maar worstelt met zichzelf. Ze verzorgt zich niet optimaal en leidt vluchtige seksuele one night stands. Haar kalender die ze aankruist is mysterieus en het is aftellen naar de rode datum. De seksuele escapades die ze volgt met Arturo vond ik wat vreemd en niet echt passend binnen de serene context van het verhaal, toch zeker niet het SM-gedeelte. Haar doodswens daarentegen vond ik wel een interessant gegeven.

Ik had dan op het einde wel echt met haar te doen. Wellicht had ze dit voorbereid en was ze op zoek naar die ene man die dit voor haar kon verwezenlijken. Dient ze nu echt nog eens vier jaar te wachten...?